Wszystkie negatywne opinie są prawdziwe. Na najwyższych szczeblach nie ma ani jednej osoby, która miałaby choćby szczątkową wiedzę nt. zarządzania ludźmi. Kultura osobista jest na wyjątkowo niskim poziomie. Komentarze typu "czy Wy jesteście normalni?" są na porządku dziennym. Atmosfera jest nie do opisania. Płacz przed, w trakcie i po pracy był czymś normalnym. Kilka osób (w tym ja) skończyło na lekach uspakajających.
Złożenie wypowiedzenia było najlepszą decyzją w moim życiu. Żałuję, że była to moja pierwsza poważna praca, bo z obecnym doświadczeniem nigdy nie pozwoliłabym sobie na takie traktowanie. "Zarząd" zastrasza pracowników, w ich zachowaniu wyczuwa się pogardę. Do pracy najchętniej przyjmowane są osoby bez doświadczenia, bo takich najłatwiej jest źle traktować. Jeśli osoba ma już jakieś doświadczenie, po kilku dniach/tygodniach "ucieka".
W moim dziale praca była rozłożona bardzo nierówno (kierowniczka o tym wiedziała). Były osoby mocno przeciążone pracą, które niemal codziennie zostawały po godzinach (oczywiście niepłatnych). Mimo to, były wieczne pretensje, że pracujemy zbyt wolno/za mało. Oskarżenia były niemal codziennie, mówione takim tonem, jakbyśmy przez co najmniej pół dnia nic nie robili. Przy premiach nie było żadnych zasad. Jeśli robiłeś nadgodziny, miałeś najtrudniejsze zadania to mogłeś dostać najniższą możliwą premię - bez wyjaśnienia. Jeśli było się "ulubieńcem" to miało się pracy na najwyżej pół dnia, żadnych zawikłanych spraw i zawsze maksymalną premię. Nawet nie trzeba znać żadnego języka, bo przecież takie sprawy wyjaśni jakiś "szarak". Na pytania dlaczego najgorsi pracownicy dostają najwyższe premie nie było odpowiedzi.
Kierowniczka działu bardzo niewspierająca. Teoretycznie widziała jaki jest ogrom pracy, że niemal nikt nie wstaje od biurka; z grubsza też wiedziała na czym polega ta praca. Mimo to, kiedy osoby na najwyższych stanowiskach miały pretensje o zbyt wolną pracę i z krzykiem (lub tylko pasywno-agresywnymi zdaniami) "przywoływały nas do porządku", nie odzywała się ani słowem. Stała obok i kiwała głową, nie była żadnym wsparciem dla swoich pracowników.
Wszystkie sprawy były zgłaszane osobom, które mogły coś z tym zrobić, jednak nie robiły kompletnie nic. W Trade Transie pielęgnuje się brak poszanowania dla pracownika.
Całe szczęście uwolniłam się z tego koszmaru, jednak wiem, że kompletnie nic się nie zmieniło, a właściwie zmieniło na gorsze, kiedy do "zarządzania" wkroczyła kolejna osoba - kompletnie nieprzygotowany do tego ani merytorycznie ani etycznie członek rodziny.
PS. Zarobki niekonkurencyjne. Chyba, że jest się z rodziny, bądź swoim śliskim zachowaniem dołączy się do grona "ulubieńców".
