Opinie o Zakłady Przemysłu Wełnianego Tomtex Tomaszów Mazowiecki

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(207)

Praca i zarobki

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

PrawdaBoli

11.04.2023 15:45

Pracownik

Ten zakład to jedna wielka pomyłka. Wszędzie unosi się smród grzyba co powoduje porozwalane kawałki gruzu i farby po ziemi. Same naprawy są jak plastry na rozcięcie skóry, niby coś dają ale jednak to nie szycie a tam potrzeba inwestycji. Pod sufitem wiszą porozwieszane folie, do których zamocowane są kije od szczotek by woda deszczowa spływała tam gdzie chcą czyli do beczek porozstawianych na produkcji ale i też w części biurowej. Często brakuje papieru, płynu czy mydła a sama woda z kranu nie nadaje się do picia a więc myślę że do mycia naczyń też (choć prezes twierdzi, że On ją pije i żyje). W zime żeby zagrzać wodę w czajniku trzeba wyłączyć farelkę w biurze bo wyskoczą korki za chwile a na koniec dodam, że lojalność większości z osób tam pracujących kończy się na czubku własnego nosa bo póki tańczysz jak Ci zagrają to będziesz ich najlepszym kumplem a kiedy tylko coś się zacznie dziać to zamiast wyciągnąć do Ciebie ręke jak kumpel- dobiją Cię tak byś ledwo się podniósł. Śmierdzące, toksyczne i zakłamane miejsce bez przyszłości. Nie radze nikomu nawet jak ma robić tam za 3k w co szczerze wątpie. Ci co wkładali w to miejsce kawał swojego serca już dawno stamtąd odeszli z wyjątkiem Pani Jadzi a reszta to żmije czekające tylko na Twój jeden zły ruch.

I to jest to

08.05.2023 13:00

Pracownik

Gdzie jest sanepid kurz z pleśnią.Sufit który może spaść.Woda wszędzie po ulewie .Przez dwa lata odeszły osoby nie doczekały emerytury.To warunki nie godne człowieka.To że dostał kontrakt na koce to nie znaczy że ludzie są gorzej traktowani niż w Chinach.Smiejemy się z chin a Tomtex to jaki zakład.Warunki zerowe .Całą elita ma cię za nic.Dopuki robisz to słyszysz ,,takiego człowieka nam potrzeba,???? a i tak robią cię jak w kabarecie.Prezes głupa pali bo jedna noga już ale kasa kasa.Emetycji aby jeszcze porobić zarobić reszta aby do emerytury a tym co zostało sporo czasu aby żył do 90 taki bo nic nie umie robić gdzie pójdę.Tylko że te warunki pracy niszczą organizm i wielu przegrało ..Nie warto wybierać tomtex lepiej zostawić to i iść w cho..re.A najdziwniejsze jest to że w chorobie przychodzi się do pracy woli się pieniądze niż życie.Pani Dan....iu myślałem że chociaż Pani ma rozum ale teraz wiem że kto tam pracuje to dawno rozum stracil

Jozek

10.05.2023 10:52

Pracownik

Noc muzeum to jakiś żart.Nikt mądry tego by nie wymyślił.Najpietw zróbcie łazienki i szatnie na wykończalnii.Potem zróbcie żeby jak pada żeby nie padało w środku.Nie wystarczy pomalować pleśń w łazienkach.Maszyny owszem nadają się do muzeum ale to akurat wstyd żeby ludzie tak się męczyli w tych czasach.Szkoda części i oleju .Woda nie zdatna do picia to i też do zmywania.(usunięte przez administratora) i ściany pękające.Na mokrym gdzie folusz tylko patrzeć jak coś spadnie na głowę.Ten zakład to ruina i do zamknięcia.Tylko patrzeć jak wypadek się stanie bo maszyny bez zabezpieczeń.Gratuluje tam pracować.Slysxalem że będą wydawać kaski i parasole w noc muzeum.

Nina

11.04.2023 20:22

Były pracownik

Już następnego dnia po moim zwolnieniu ktoś rozpuścił plotkę, że zostałam zwolniona, ponieważ często biegałam do prezesa z jakimiś pytaniami. Więc - uspokójcie się ti, którzy przyłożyli rękę do mojego zwolnienia i nie próbujcie się osłaniać - szkalując mnie przy innych. Moje sumienie jest czyste w porównaniu z twoim i ja będę spać spokojnie. Z Panem Adamem rozmawiałam tylko trzy razy – 1 - w czasie rozmowy kwalifikacyjnej, 2 - kiedy zapytałam o możliwość szkolenia szycia kocowego, 3 - jak sądzę, jest czysto przypadkowy, kiedy przyszedłam usłyszeć wyjaśnienie mojego zwolnienia. Jeśli obiekt jest wyposażony w kamery, to bardzo łatwo zweryfikować prawdziwość moich słów. Reasumując: Stan fabryki w tym wieku jest oczekiwany (jasne jest, że nie zaleca się jej naprawy, jak długo będzie trwała) i nie jest bezpieczny dla zdrowia pod względem urazów i konsekwencji po wdychaniu pyłu i pleśni opary - które całkowicie zakrywają wszystko. Miałam okazję pracować od 09.03, kiedy nie było już mocniejszych mrozów, ale teren jest bardzo zimny, ponieważ jest duży i gdzie nie ma okien i są pęknięcia i dziury w suficie i ścianach. W czasie deszczu i po deszczu woda spływa z dachów zewsząd, pleśń też jest wszędzie (tylko w niektórych miejscach mniej ,w niektórych więcej, a gdzie w ogóle dużo), kiedy wychodzisz z pracy, wydobywające się z Ciebie aromaty dają wrażenie, że sam już stałeś się częścią fabryki - w sensie tej pleśni. O mydle, papierze toaletowym i ciepłej wodzie myślę, że nie trzeba już mówić (ale jeśli trzeba to konieczne, wszystko to jest obecne w ograniczonych ilościach i nie wszędzie). Po raz kolejny nie jestem w stanie jasno doradzić, w jakim stanie jest fabryka (ale jeśli nie ma wyboru, to na własną odpowiedzialność i ryzyko), ale przede wszystkim nie radzę ci pracować u Adama Mernika ( kto nie wierzy, może sam spróbować, ale nie będzie to dobre doświadczenie, tak po prostu sama nie wierzyła w opinie. Piękne obiecujące przemówienia i słodki uśmiech podczas wywiadu - to pierwszy i ostatni kiedy ją widzisz (a potem myślę, że ta osoba ma takie emocje tylko dlatego, że cieszy się, że jakimś innym głupcom uda się jej użyć, bo nie ceni ludzi jako opłacalnych pracowników i dotyczy to nie tylko początkujących). Szczerze mówiąc, gdybym była na miejscu całego zespołu, całej fabryki, zorganizowałabym strajk dla takiego prezesa bez chodzenia do pracy, przy jednoczesnym nastawieniu do powierzonych ludziom obowiązków i pamiętaniu, ile różnych zawodów ludzie nie mieliby w swoim bezpośrednim stanowisku odpowiednio kwestii podwyżek płac by to rozpatrzono i to na piśmie, bo nie ma zaufania do słów. A gdyby fabryka stanęła i trzeba było dotrzymać terminów realizacji zamówień, to może to błędne koło wreszcie się zmieniło na lepsze. I ZDECYDOWANIE NIE POLECAM!!! Ci, którym zdarzyło się przejść przez to nieprzyjemne doświadczenie, pamiętajcie - Co nas nie zabije, to nas wzmocni. A jednak – na tle takich ludzi – jeszcze bardziej zaczynasz doceniać ludzi uczciwych, życzliwych i sympatycznych. Jeśli administrator strony z recenzjami opublikuje moją recenzję, to bardzo go szanuję, jeśli nie, to jak zwykle o wszystkim decydują pieniądze, a prawdziwe recenzje po prostu nie przechodzą. Ale nadal wierzę, że w naszym pięknym świecie jest wielu porządnych ludzi i za Waszą zgodą umieściłabym również wersję po ukraińsku.

Mariola

13.04.2023 15:28

Były pracownik

Zgadzam się z Panią.Trzeba było porobić fotki tych ścian wody jak pada na zewnątrz tych sufitów z foli pełnych kurzu grzybów i niewiadomo co jeszcze niezdrowych dla ludzi.Szacunek że w końcu ktoś napisał o tym co tam się dzieje.A jak Pani wie pracownicy i tak się nie odezwa bo się boją tak są zastraszeni przez prezesa.Jeszcze gdy Pani pracowała latem to doszłaby woda pod wydział w butelkach.Ta z kranu nie nadaje się do picia i pewnie to zmywania też .Latem z łaski dają wodę i to też trzeba prosić.

Bozena

08.05.2023 14:05

Pracownik

Pani Nino Pani swoich rodaków powiadomi jak chcą pracować w Tomtexie.Jakie są warunki jacy ludzie i to co usłyszą na rozmowie to jest kłamstwo.I tak będzie tak jak prezes powie.Sxkoda zdrowia tam ludzie chorują na nowotwór bo kurz z pleśnią i jeszcze inne szkodliwe środki.Szkoda zdrowia i nerwów.

Nina

12.04.2023 22:43

Były pracownik

Вже наступного дня мого звільнення хтось розпустив чутки про те, що мене звільнили через те, що я часто бігала до Пана президента з якимись питаннями. Так ось - вгамуйтесь ті хто приклав свою руку до мого звільнення і не намагайтеся вигородити себе - обмовляючи мене перед іншими. Моє сумління в порівнянні з вашим чисте і я спатиму спокійно. З Паном Адамом розмовляла лише три рази – Перший в момент співбесіди при прийомі на роботу, Другий коли поставила питання про можливість тренування обшивання ковдр, Третій думаю суто випадковий раз, коли прийшла почути пояснення з приводу мого звільнення. Якщо об'єкт оснащений відеомоніторингом, то в чесності моїх слів дуже легко переконатися. У підведенні підсумків: Стан фабрики цього віку є очікуваний (зрозуміла річ що ремонтувати її не доцільно, скільки ще прослужить стільки прослужить) і є не безпечним для здоров'я в плані каліцтв та наслідків після вдихання пилу та випарів цвілі, якою покрито все скрізь. Працювати довелося від 09.03 коли вже не було сильних морозів але на території дуже холодно тому, що вона велика та багато де відсутні вікна та присутні щілини та отвори у стелі та стінах. Під час і після дощу звідусіль тече вода з дахів, пліснява теж скрізь (просто в деяких місцях менше, в деяких більше, а де і взагалі дуже багато), коли виходиш з фабрики, від ароматів, що ідуть від тебе, складається враження, що ти вже сам став частиною цієї фабрики – ну всенсі цією пліснявою. Про мило, туалетний папір і гарячу воду думаю озвучувати вже не треба (але якщо треба, то це все є в обмеженій кількості і не скрізь).

Nina

12.04.2023 22:42

Były pracownik

Ще раз, зі станом фабрики зрозуміло - не пораджу (але якщо немає вибору то на свій страх і ризик). зробила не повіривши відгукам). Але найбільше не пораджу влаштовуватися на роботу до Адама Мєрніка (хто не вірить може сам спробувати, але це буде не добрий досвід, просто сама так зробила не повіривши відгукам). Красиві багатообіцяючі промови і мила посмішка при співбесіді - це перший і останній раз коли ви її бачите (і те, я думаю що у цієї людини такі емоції з'являються тільки від того, що він радий, що ще якихось дурнів вдасться використати, тому що людей як працівників, які приносять прибуток, він не цінує і це стосується не тільки новачків). Якщо чесно, я б на місці всього колективу, всієї фабрики, влаштувала б такому президентові страйк не виходячи на роботу, поки ставлення до обов'язків, що покладаються на людей, і згадуючи скільки різної роботи не на своїй прямій посаді люди виконують - відповідно про підвищення зарплати не було б розглянуто питання, причому письмово тому що до слів довіри немає. І якби завод зупинився, а терміни замовлень потрібно виконувати, можливо це замкнене коло нарешті змінилося б на краще. А ПОКИ ЩО НА ВСІ 100% НЕ ПОРАДЖУ! Ті, кому довелося пройти цей неприємний досвід, пам'ятайте - Те, що нас не вбиває - робить нас сильнішим. І ще – на тлі таких людей – починаєш ще сильніше цінувати людей чесних, справедливих, добрих та чуйних. Всім вдалого відшукування праці. Та насамперед пам'ятайте, що кожен із нас є людиною та вимагайте до себе відповідного ставлення, а лихі часи - вони скоро закінчяться і ми обов'язково вистоїмо!!!

Nina

11.04.2023 20:22

Były pracownik

Tak ot, Pane Adame, przejrzałam te dwa stanowiska, które mi zaproponowałeś i chcę powiedzieć, że w nich też nie ma nic skomplikowanego i bardzo trudnego, przynajmniej ta praca mnie nie przeraża. - ALE - JEŚLI NIE JEDNO DUŻE - ALE - TO JEST WASZ NIELUDZKI STOSUNEK DO LUDZI. Pana fabryka nie ma wystarczającej liczby pracowników,Pan próbuje załatać potrzebne dziury jedną osobą, aby nie zatrudniać nowych pracowników i nie wypłacać im pensji, jak kościej marnieje nad złotem i nie rozumie, że pieniądze powinny działać poprawnie. Jak więcej miejsc pracy dasz ludziom, tym więcej i szybciej otrzymasz gotowe produkty na wyjściu. A może tak mało Pan wierzy w swoich menadżerowie, że poradzą sobie z budowaniem i rozwijaniem nowych kontaktów w celu jeszcze większej sprzedaży? Pan i cała Polska macie teraz szansę pozyskać nowych pracowników z Ukrainy, dużo siły roboczej, bo wielu z nas wciąż nie ma wyboru (głównie z powodu bariery językowej) i musi pracować, aby utrzymać swoje rodziny. Nie tak bardzo, ale obywatele Polski są tak samo gotowi iść do Pana w prace, niezależnie od fatalnego stanu fabryki i warunków, które ich czekają - ale Pan w tym samym czasie i tak ich zwolnia. Pan Adam, może wkrótce dojść do tego, że Pan sam będzie musiał stać za maszyną Tak Pane Adame, niezależnie od mojego wieku (nie jest taki szanowany jak ma Pan), jestem naprawdę poważną i odpowiedzialną osobą, dlatego z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że nikomu nie polecę Pana jako pracodawca - nikomu, nie obywatele Ukrainy, nie obywatele Polski !!! Na Pana stwierdzenie, że świat nie jest sprawiedliwy - chcę w swoim własnym imieniu powiedzieć, że czym mniej ludzi w naszym świecie z takim nieludzkim podejściem do innych, z takim deprecjonowaniem człowieka jako osoby, tym czystszy i milszy ten świat stanie się. I pamiętajcie moje słowa, że Bóg widzi wszystko i na pewno wynagrodzi każdego według jego zasług. Niech Pan nie myśle, nie życzę Panu nic złego, bo wierzę, że każdy człowiek w tym życiu ma drugą szansę na poprawę i mam nadzieję, że ją wykorzystacie.

Nina

11.04.2023 20:21

Były pracownik

Z powodu czego właściwie zadałem takie pytanie do Pani - ponad połowa maszyn jest niesprawna, maszyna jest podzielona na dwie części (fabrycznie nazywa się SAWIO 1 i SAWIO 2), jedna połowa ma 5 czasem 6 pracujących maszyn (w generalnie włączają się jakby od nastroju, ale nie ma co się dziwić, że są już takie stare), druga połowa ma 8-9 pracujących maszyn. Ile razy przychodził mistrz na konserwację i regulację sprzętu, pokazywałam mu, że nie działają - patrzył na coś, ale sytuacja się nie zmieniała - maszyny nadal nie działały (w zasadzie to też jest zrozumiałe, jeśli finanse na części zamienne i materiały eksploatacyjne nie są przeznaczone do naprawy, wtedy każdy mistrz będzie bezsilny w takiej sytuacji). Gdyby mi odpowiedzieli, że zgodnie z planem produkcji potrzebny jest określony wskaźnik, to oczywiście poprosiłabim, żeby postawili mnie na pół z dużą liczbą pracujących maszyn. Przez większość czasu byłam przydzielana do części, gdzie maszyn jest mniej i prace towarzyszące temu stanowisku mogłam wykonywać w bardzo spokojnym tempie (ładowanie szpul do kosza, umieszczanie nawiniętych nici w specjalnym pojemniku itp.). Naprawdę chciałam, żeby wszystko pracowało na maszynach, wtedy czas płynie szybciej. Kiedy stawili mnie na drugiej części, pracowało tam 8-9 maszyn, jak napisałam powyżej, i mogę śmiało powiedzieć, że poradziłam sobie z nimi łatwo, maszyny nie stały bezczynnie(za 2 godziny pracy robiłаm 37 kilogramów). W ogóle, nie słysząc nic zrozumiałego od prezesa również w tej sprawie, zaproponowała zaproszenie na wspólną rozmowę osoby, która powiedziała, że nie wykonuję swojej pracy, na co odpowiedź brzmiała, że on nie jest śledczym i nie zrobi tego. To jasne, że ktoś może teraz powiedzieć, że nie musiał mi tłumaczyć powodu swojej decyzji. Ale jeśli firma ma odpowiednie podejście, to przy tak dużej produkcji powinna pracować specjalna osoba rekrutująca, która powinna obiektywnie ocenić, jak pracuje ten lub inny pracownik, , a po jego ocenie przedłożenie prezesowi uzasadnionego raportu na temat wyników pracy personelu oraz z możliwością zgłaszania propozycji dla niektórych kandydatów, co z kolei znacznie ułatwi pracę prezesowi i pomoże dokonać właściwego wyboru dla dalszy rozwój swojej firmy. W związku z tym ta sama osoba powinna była mi wyjaśnić powód takiej decyzji. Ale jak rozumiem, dla Pana prezesa wszystko jest dużo prostsze - podejmuje decyzje korzystne nie dla rozwoju fabryk, ale decyzje korzystne dla niego samego iw zależności od jego nastroju. Potem zaczął mówić coś o niesprawiedliwości życia i jakby z kpiną powiedział, że może ja chcę, żeby on żrobił to życie sprawiedliwe? Na co oczywiście odpowiedziałam mu, że Bóg wszystko widzi i na pewno każdemu wynagrodzi według ich sprawiedliwości. Potem padło jakieś dziwne pytanie, czy ja naprawdę potrzebuję pracy, czy po prostu przyjechałam po sprawiedliwość (wiedząc, że mamy czwórkę dzieci – z których dwójka nie mogła wyjechać z Ukrainy ze względu na wiek, a dwójkę młodszych wywieźli, więc żeby nie zaszkodzić psychice swoich dzieci i uratować im życie w czasie wojny w naszym kraju, że mąż ma drugą grupę inwalidzką bez możliwości pracy do końca życia z powodu zaburzonej koordynacji, gdybym nie potrzebowała pracy, to oczywiście nie przyszedłabym do Pana na początku) i zaproponował, że zostanę na dwóch stanowiskach (całkowicie innych niż te, na których już pracowałam, tyle że znowu musiałam gdzieś załatać dziury) na zasadzie rywalizacji z czterema kolejnymi dziewczynami z Ukrainy, przez dwa tygodnie, po czym decyzja zostałby dokonany, który z nas zostanie.

Nina

11.04.2023 20:18

Były pracownik

PS: Moji drogi, zrozumijecie z kim rozmawiam. Nigdy nie można stawiać swoich osobistych relacji podczas pracy nad ogromną produkcją ponad cel ilości wykonanej pracy, prędzej czy później można się zmęczyć i przestać radzić sobie ze swoimi obowiązkami, a to w końcu może zostać zauważone przez wyższe kierownictwo. Gdybyś robiłi to po pracy, to wielu ludzi, którzy chcieli dojść na to stanowisko, mogłoby nie zostać zwolnionych. Jedyną rzeczą, którą powinieneś robić za plecami kogoś, jest modlenie się za niego. Gdy tylko koce się skończyły, od razu wróciłi mnie do miejsca przewlekania osnów. przewlekając osnówy, zostałam wprowadzona w kolejny krok w tym procesie, który również był interesujący. Powinien był być trzeci etap, ale maszyny były zajęte. Osoba, która mnie uczyła miała wziąć dzień wolny i wtedy ja postanowiłam podejść do prezesa z rozmową o tym, żeby tego dnia iść poćwiczyć szycie kocyków. Po zapytaniu o to przypomniałam, że początkowo, kiedy mnie było zatrudniono, powiedzieli, że będę pracować w dziale szwajnym, kiedy przyjdą zamówienia. Szczerze mówiąc, w ogóle nie zrozumiałam odpowiedzi prezesa (i to nie dlatego, że jestem Ukrainką, rozumiem po polsku), powiedział, że o jakich stanowiskach mogę mówić, że będę pracować tam, gdzie mnie postawią (nie mam nic przeciwko, ale jeśli sam Pan Adam mnie zatrudnił z radosnym okrzykiem, gdy dowiedział się, że umiem szyć, to nie miałam prawa go rozczarować i musiała szybko to przećwiczyć). Powiedział że pomyśli,i następnego dnia zostałam umieszczona na trzecim stanowisku, gdzie pracowałam cały czas, aż do dnia zwolnienia. Prawda po tej rozmowie z nim już zrozumiałam, że nie wsadzą mnie do szycia, myślę, że ktoś naprawdę tego nie chciał i starał się temu zapobiec wszelkimi możliwymi środkami. Moja maszyna do szycia stała w szwalni do ostatniego dnia mojego pobytu w tym miejscu, ale niestety nikt mi jej nie dał, abym używała jej zgodnie z jej przeznaczeniem. Wróćmy teraz do rozmowy z prezesem po rozwiązaniu umowy: 04.04 wróciłam do fabryki po swoje rzeczy, maszynę i oczywiście spróbować spotkać się z Adamem Mernikiem w celu ustalenia przyczyny za zwolnienie. Zrozumiałam, że gdyby był w pracy, to odpowiedź byłaby taka sama jak wczoraj, że nie ma na to czasu, ale ja jestem porządnym i pryncypialnym człowiekiem i chciałam, żeby nie był tchórzem, a żeby mógł patrząc mi w oczy, wypowiedzieć konkretny powód takiej decyzji. A potem (jak zwykle dzięki Panu Bogu i mojemu Aniołowi Stróżowi za pomoc) tuż przed moim przyjazdem prezes wyszedł z gabinety i wtedy stało się jasne, że nie będzie miał wymówki, żeby ze mną porozmawiać. Co usłyszałam od sprawy? Tak, nic uzasadnionego i ważnego. Po pierwsze, prezes był w lekkim szoku – spotkawszy mnie na korytarzu, wyglądał na bardzo zdezorientowanego. To, co mi powiedział, było jak wyjaśnienie, powiedziałabim nawet: usprawiedliwienie dla psotnego uczniaka, który jest w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Zapytany, dlaczego zostałam zwolniona, zapytał: - A ile koców uszyłam? Na co usłyszałem rozsądną odpowiedź, że nie dopuścił mnie do pracy na tym stanowisku (czyli nikt mnie nigdy nie zatrudnił na tym stanowisku) Nie było odpowiedzi na mój argument. Próbowałem coś powiedzieć o tym, że nie radzę sobie z obowiązkami – na co też rozsądnie podałam przykład rozmowy z pracownikiem o tym, że – czy mamy jakiś plan do zrealizowania (kwota w kilogramach wydanych produktów) czy spełniam wymagania, lub potrzebnie więcej? ? Pani z przewinięcia przędzy pewnie pamięta to pytanie ode mnie. Na co mi odpowiedzieli - że nie ma obowiązującej normy, ile będę ćwiczyć, to będę ćwiczyć.

Nina

11.04.2023 20:06

Były pracownik

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj chcę zostawić swoją opinię na temat pracy w przedsiębiorstwie TOMTEX, dla tych, którzy myślą o podjęciu pracy tutaj, dla tych, którzy pracowali i spotkali się z niesprawiedliwością zarządzania i problemami zakładu, i oczywiście dla tych, którzy tam pracują teraz. Od 03.04.2023 Nie jestem pracownikiem tej organizacji na polecenie prezesa firmy Pana Adama Miernika rozwiązania ze mną umowy. Nie odpracowałam nawet do końca miesiąca, chociaż umowa ze mną była początkowo podpisana na 3 miesiące. W dniu 03.04 pod koniec mojej zmiany podejszła do mnie pracownica działu personalnego i wręczyła mi rezygnację, bez żadnych warunków wstępnych i ostrzeżeń, chociaż przez całą pracę w tej organizacji nie otrzymuwałam żadnych uwag. Szczerze mówiąc, tego dnia zdałam sobie sprawę, że po raz pierwszy podczas całego mojego pobytu w Polsce (a to już ponad rok), spotkałam osobę, która okazała się niehonorowa w stosunku do ludzi. Otrzymawszy w ręce pismo o zwolnieniu, od razu udałam się do sekretariatu, aby umówić się na spotkanie z prezesem w celu ustalenia przyczyny. Sekretarka zadzwoniła do prezesa przede mną, a on odpowiedział, że nie ma czasu i jeśli ja chcę poznać powód, to mogę zadzwonić w ciągu tygodnia (już wysłał tak wysłał). Trochę tła: szukałam pracy na piechotę (chodziąc po ulicach i odwiedzając różne organizacje z pytaniem o możliwe zatrudnienie), tak znalazłam tę fabrykę. Na punkcie kontrolnym powiedzieli, że mogę wejść i porozmawiać z kierownikiem. Kiedy poszłam na przyjęcie, na rozmowie była dziewczyna z Ukrainy (zresztą nie powiedziała, że ja też jestem Ukrainką). Kiedy Pani z Ukrainy wyjszła, Pan Adam po rozmowie ze mną powiedział, że imponuję mu jako osoba poważna i odpowiedzialna i poprosił, jak znam ludzi takich jak ja, to żebym zaprosiłam ich do pracy u niego w fabryce. Na rozmowie kwalifikacyjnej po zapoznaniu się z moim CV(w rubryce hobby wskazano, że szyję koce) było ustalono, że jestem zapisywana na stanowisko szwaczki (podkreślił to prezes) oraz na dwa dodatkowe stanowiska, przewlekania osnów ta przewinięcia przędzy. Kołdry, jak się okazało, nie były szyte (ja robiłam koce zimowe z ociepleniem), a po prostu obrobiali brzegi gotowego materiału owerlokiem i skośną lamówką, wszywając metkę z logo (wybrano obróbkę krawędzi zgodnie z zamówieniem). Pierwszą pracą, w której zostałam umieszczona, było przewlekanie osnów - nie powiem, że jest to bardzo ciężka praca, ale praca wymagająca uwagi i odpowiedzialności. Szczerze mówiąc było to dla mnie nowe i interesujące, robiłam to z przyjemnością.Prawda nie dali mi dużo czasu na szkolenie i wysłali mnie na dział szycia koców (oczywiście byłam zachwycona, bo po to tu przyszłam). Spotkali mnie tam Pani Joanna i Pan Dominik. Ponieważ nie znałam się na owerloku, od razu ustalili, że potrzebuję trzech dni na nauczenie się tej pracy. Uczyłem się chyba z półtorej godziny i kazali mi prasować skośną wkładkę i koce obszyte tą samą skośną wkładką(było zamówienie na 50 koców) Joanna od razu zaczęła dziwne rozmowy o tym, że będę mało roboty przy poszyciu koców i nie powinnam ja na to liczyć, że ona sama sobie ze wszystkim poradzi. Od razu zorientowałam się, że jest wyraźnie przeciwna mojej obecności, dzień później zrozumiałam przyczynę tej niechęci. Ale nie miało to dla mnie znaczenia, bo przyszłam tam szyć. Następnego dnia przyniosła swoją maszynę do szycia, co całkowicie ją oszołomiło, ale co tam było dla niej - wszyscy byli tym zagubieni, ale najwyraźniej miałam ochotę szyć i dlatego chciałam pracować na mojej dobrej maszynie. Kiedy chciałam usiąść i spróbować, Aszia powiedziała, że ma tylko jedną szpulkę nici i to nie zadziała. I znowu kazano mi pracować z żelazkiem.