Rozmowa kwalifikacyjna w Navia wygląda następująco: najpierw krótka rozmowa z szefową, która sprawia wrażenie jakby wcale nie czytała mojego CV, a następnie zadanie do wykonania na kompie. Pierwsze: wycięcie z kilkunastu plików produktów, które są aktualnie potrzebne do złożenia gazetki reklamowej. Po ich wycięciu przeze mnie, grafik odpowiedzialny za skład wspomnianej gazetki, pobiera je z dysku sieciowego i natychmiastowo używa. Potem znalazło się jeszcze coś do wycięcia - produkt, z którym walczyła pracownica firmy od 20 minut, a mi zajęło 2 minuty i też jest zaraz wykorzystane do katalogu. Następnie zrobienie etykietki dla ich klienta wg wytycznych tegoż (ich wcześniejszy projekt został przez niego odrzucony i zaproponował by zrobili coś prostszego) i wielkie zdziwienie, że była tylko jedna propozycja z mojej strony, na ich gust zbyt prosta. I hicior: zrobienie makietki gazetki reklamowej, ale ku rozgoryczeniu szefowej aktualne wytyczne klienta nie doszły. W ruch poszedł telefon, mail, a klient nie dosłał wytycznych. A ja czekam. Proponuję, by zrobić w tym temacie gazetkę testową z tego co mamy. W końcu jestem na rozmowie kwalifikacyjnej a nie na okresie próbnym jako pracownik! Zrobione, jest ok. Pani bardzo chętnie szukała jeszcze wśród załogi zadania do wykonania dla mnie i najchętniej by mnie tam jeszcze zatrzymała jako darmową siłę roboczą, ale chyba zapomniała, że już 2 godziny dla nich mam przepracowane za darmo i były obie panie ukontentowane. Na koniec przechodzę na dokończenie rozmowy do szefowej. I tu się okazuje, że mimo, iż omawiałyśmy stawkę przez telefon przed rozmową, to pani namawia mnie na wiele niższą kwotę - sugeruje 1800, bo to dla nich i tak duże obciążenie jak na okres próbny. :) Wrażenia po tej rozmowie - kiepskie. Z rozmów między pracownikami i z własnego opisanego doświadczenia wnioskuję, iż normą jest, że kandydaci wykonują aktualną pracę firmy - myślą, że się wykazują podczas rekrutacji, a ich praca jest przecież przez Navię wykorzysta
