Jestem już dość znieczulony na poziom dna i mułu jaki reprezentują Polscy pracodawcy ale firma Damal nawet i w takim środowisku potrafi się wyróżnić. Aplikowałem już jakiś czas temu, kontakt rozpocząłem rozmową z Panem Prezesem, po pytaniu o lokalizacje firmy usłyszałem szorstkim tonem iż "kandydat powinien wiedzieć takie rzeczy". Tak jak by kwestią witalną była dla mnie lokalizacja jeden z dziesiątek g***o firemek do których miałem nieszczęście aplikować. Mimo wszystko, "udało" nam się umówić rozmowę na miejscu ze WSPÓLNIKAMI. Można było by pomyśleć iż firma z tak dużą rotacją pracowników ma ustandaryzowany, prosty i efektywny proces rekrutacji? Otóż nic bardziej mylnego! Firma wydaje się być zarządzana przez 3 osoby jednocześnie, z dużym naciskiem na micro-managment. Jednym wytłumaczeniem na to w jaki sposób ten twór gospodarczy trzyma się kupy jest to że w Polsce nawet małpa może prowadzić firmę. Firma, jak każdy szanujący się janusz-soft mieści się w mieszkaniu przerobionym na biuro. Samo "biuro" jest niesamowicie zagracone, małe, duszne i ciemne. Poleasingowe monitory i porysowane biurka. W samej "sali konferencyjnej", czyli małym, ciemnym pokoiku zawalonym sprzętem IT i innymi rupieciami musiałem siedzieć w kurtce bo było w niej tak zimno. Nawet nie dostałem wody do picia. Wstyd i żenada. Po serii mniej lub bardziej bezproduktywnych pytań, szanowna rada nadzorcza zażądała ode mnie prezentacji systemu na którym mam pracować. Na moim własnym sprzęcie. Generalnie to już w tym momencie powinienem się ulotnić z tego nieśmiesznego żartu pozorującego na biznes, ale chciałem finansowo ulżyć mojej kochanej żonie więc się zgodziłem na kolejną porcje absurdu Polskiego rynku (bez)pracy. Pomimo zmarnowania kilku godzin mojego czasu, firma nie pofatygowała się nawet z odpowiedzią, co mnie specjalnie nie dziwi. Jednak biorąc pod uwagę opinie innych, na szczęście już byłych, pracowników - nic nie straciłem : )
