Pracownik biurowy 20 lat stażu 03.08.2025 08:26
Pracownik
Pracuję w dziale gdzie dociera większość dokumentów związanych z produkcją. Mam codzienne kontakty z innymi firmami farmaceutycznymi i mogę porównać warunki pracy. Przeżyłam w Galenie wiele zarządów. Na początku napiszę coś co myślałam, że nigdy nie napiszę – brawo obecny zarząd. Naprawia zadłużoną spółdzielnię, remontuje obydwa wydziały produkcyjne na skalę jakiej nie było od ponad 40 lat. Większość pracowników to dostrzega, docenia i sama jest zaangażowana w prowadzone prace. Większość, bo nie pracownicy produkcji.
Mam obiektywny wgląd w sytuację na WPL i znam wszystkich tam pracujących. Po przeczytaniu tutaj wpisów chciałabym podzielić się swoim punktem widzenia. Na początku – jest nieliczna grupa tam pracujących, którzy są oddani swojej pracy. Niestety to garstka z około 40 osób, które do niedawna tam pracowały. Dlaczego pracowało 40 osób, a obecnie kilkanaście? Bo potrzebnych było 40, aby codziennie do pracy nie przychodziły 4 osoby z powodu choroby. Aby dzień pracy rozpoczynać godzinną kawą, aby tych przerw było dużo więcej niż przewiduje regulamin, aby po przerwie kawowej 5-10 osób szło 7 razy dziennie do palarni przechadzając się pod naszymi oknami wolniutkim krokiem. Potrzebne było 40 osób, aby druga zmiana przychodziła do pracy niepotrzebnie 2 godziny wcześniej (kiedy jeszcze pracowała pierwsza zmiana). Po co? Żeby pracować nie do godziny 22.00, tylko do 20.00. Maszyny na pakowni na jednej zmianie pracowały więc tylko 1 godzinę, bo nie było komu ich obsługiwać. To było jedną z przyczyn strat finansowych i groziło upadłością spółdzielni.
Co do treści tutaj zamieszczonych wpisów, chcę podzielić się opinią, np.
„Warunki pracy ulegają wyraźnemu pogorszeniu” – to nie jest prawda.
„Nadgodziny to już codzienność” – kiedy trwają przygotowania do przerwy remontowej i nie ma pełnej obsady na produkcji, bo codziennie nie ma od 3 do 4 pracowników, to było kilka dni z nadgodzinami.
„Zaplanowanie urlopu graniczy z cudem” – to nie jest prawda. Każdy ma możliwość wybrania urlopu jak co roku podczas wakacji i przerwy remontowej.
„Na szczególną uwagę zasługuje też sposób traktowania związków zawodowych” – tu zgoda. Wystarczy przeczytać korespondencję sprzed kilku tygodni pomiędzy szefostwem związków zawodowych przekazaną do publicznej wiadomości, aby nabrać przekonania, że członkowie prezydium związków udają, że dbają o interes pracowników. W rzeczywistości walczą zajadle między sobą o status osoby chronionej. Dlaczego? Bo członkowie prezydium związków nie czują się pewnie, bo nie mają dużo pracy, a jak mogliby by mieć, to jej unikają. Po prostu chcą dotrwać do emerytury. I żeby uzasadnić potrzebę swojego istnienia udają, że walczą o prawa pracowników. W rzeczywistości żadne prawa pracowników nie są zagrożone.
„Kierownicy muszą sami wchodzić na maszyny w czasie naszych przerw śniadaniowych, żeby dało się zrealizować plan produkcyjny” – tak się dzieje rzeczywiście, nawet mechanicy muszą swoją pracę odłożyć na bok i obsługiwać maszyny, bo na kilkanaście osób zatrudnionych na WPL codziennie nie ma w pracy 3 lub 4 osób.
„A teraz temat podwyżek” – pracownicy produkcyjni mają pensje wyższe niż na rynku we Wrocławiu. Jeśli dodać dywidendy płacone każdego roku od kilku lat, nagrody jubileuszowe co 5 lat (dla pracowników z dłuższym stażem, to od 2 do 4 pensji), dodatki na święta, to mają wynagrodzenia wyższe o 30% w porównaniu do innych zakładów produkcyjnych.
„W ostatnim czasie dochodzi do zwolnień pracowników” – to nie jest prawda. Ostatnio jeden pracownik z produkcji sam odszedł, po wielokrotnych okresach chorobowych. A może ze wstydu po tym jak wulgarnie i agresywnie zachował się na ostatniej imprezie firmowej.
Przez kilkadziesiąt lat pracownicy WPL rządzili w spółdzielni doprowadzając swoim postępowaniem prawie do jej likwidacji. Kiedy okazuje się, że teraz mają pracować jak my wszyscy 8 godzin dziennie, to przyjmują z niedowierzaniem i buntem. To zadam pytanie, dlaczego macie pracować mniej niż my. Nie macie większych praw. Dzisiaj widać, że kilkanaście osób produkuje tyle samo co kiedyś 40 osób. Zmieniło się to, że ktoś w końcu zaczął was rozliczać z rzeczywistego czasu pracy. No i nie wyszło to dla was szczególnie dumnie.
Czy ja już napisałam – brawo zarząd? Zrobił to co dawno trzeba było zrobić. W końcu wszyscy są traktowani jednakowo.
