Opinie Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego im. prof. Wacława Dąbrowskiego PIB (IBPRS) Warszawa - 84 opinie - GoWork.pl

Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego im. prof. Wacława Dąbrowskiego PIB (IBPRS)

Profil oficjalny - płatna współpraca

Oferty pracy(2)

Opinie(84)

Oferty pracy(2)

Nasze atuty

Zakłady

Rozwój naukowy

Historia

Kontakt

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Były pracownik

14.04.2023 16:56

Były pracownik

IBPRS jest niewiarygodnie wręcz źle zarządzanym, upolitycznionym instytutem, i jednym z najgorszych miejsc do pracy, którego (usunięte przez administratora)ciężko streścić w tak krótkim opisie co jednak postaram się zrobić. 1. Dyrekcja. Dyrektorem Instytutu Biotechnologii jest polityczny profesor, z wykształcenia zootechnik, niemający żywego pojęcia o tematyce prowadzonych w instytucie badań. Dyrektor zjawił się w IBPRS w następstwie przejęcia władzy przez (usunięte przez administratora) i wprowadzenia kontrowersyjnej ustawy o powoływaniu dyrektorów instytutów państwowych przez stosownego ministra (w przypadku IBPRS ministra rolnictwa) zamiast otwartego konkursu. Dyrektor regularnie wykazuje się obecnością na miesięcznicach smoleńskich i prowadzi gablotkę z plakatami pro-PIS. Od czasu jego kadencji w instytucie zaczęły pojawiać się kontrowersyjne, dobrze płatne stanowiska o bliżej nieokreślonych obowiązkach np: zastępca dyrektora ds. rozwoju, osoba od współpracy międzynarodowej, rzecznik medialny. Warta odnotowania jest obecność w zeszłym roku 17-letniej licealistki, która w IBPRS odbywała płatny staż. 2. Administracja/Kadry. Ponieważ część pracowników ze wspomnianych działów wykazywała dezaprobatę wobec podejrzanych działań dyrektora postanowił ich zmienić. Nie mieli oni podnoszonych pensji w przeciwieństwie do pozostałych pracowników a na osobiste prośby od dyrektora otrzymywali chamskie i nieprofesjonalne odpowiedzi pokroju "jak Pani chce mieć więcej pieniędzy mogła Pani bogato wyjść za mąż". Dodam jeszcze, że np. po odejściu kadrowej nowa osoba na to stanowisko na start otrzymała 2 tys zł wyższą pensję a po kilku miesiącach wykazywania niekompetencji dostała do pomocy asystentkę. 3. Przetargi. Instytut traci dużo pieniędzy na ustawionych przetargach. Przykładowo za zamrażalniki chińskiego producenta zapłacono 2x tyle co za produkt renomowanych firm. Dwa lata temu zwolniono człowieka odpowiadającego za przetargi, który zadawał za dużo pytań w kontekście przetargów ogłaszanych przez kierowników poszczególnych zakładów IBPRS. 4. Zarobki. W IBPRS zdecydowana większość pracowników zarabia minimalną krajową. Zakład pracy zlokalizowany w prawie centrum Warszawy, zatrudniający osoby z wyższym wykształceniem nie oferuje nawet 3 tys zł netto. Surrealistyczny obraz dopełnia fakt, że w IBPRS można podjąć się uzyskania stopnia doktora po którym od dyrektora można usłyszeć "że podwyżki nie będzie bo IBPRS nie ma pieniędzy". Zwykle doktorzy zarabiają w IBPRS nieco powyżej 3 tys netto lub nieznacznie więcej 3800 netto na stanowisku adiunkta. Jednostkowe przypadki próby otrzymania podwyżki od dyrektora kończyły się, chamskimi komentarzami, sugestią zmiany pracy lub w najlepszym wypadku ignorancją. 5. Wygląd. IBPRS to w większości skansen z lat 70/80. 6. Rotacja pracowników. Ponieważ głodowe pensje nie pozwalają na zatrudnienie osób z doświadczeniem IBPRS działa jak szkoła podyplomowa dla studentów SGGW. Przychodzą tu osoby zaraz po studiach by zdobyć pierwsze doświadczenie w zawodzie i już po roku/dwóch składają wypowiedzenie. Oczywiście pracują tu też osoby z dłuższym doświadczeniem trakujące prace tutaj jak rozrywkę w myśl zasady jaka płaca taka praca, dbają głównie o to by się nie przemęczyć. Jest też pokaźne grono emerytów, którzy czasem nawet zasypiają przy biurkach. Warto odnotować, że część z nich jest kierownikami zakładów. 7. Rezygnacja naukowców. Frustracja nielicznych w IBPRS prawdziwych naukowców, którzy kochają to co robią ale ze względu na wszystko powyższe wiedzą, że IBPRS nie będzie finansowo zdolny do zapewnienia im pensji, która umożliwi im egzystencjonalne potrzeby w realiach Warszawy

Shakespeare

23.11.2023 17:05

Pracownik

„Zły to ptak, co własne gniazdo kala” . Dyrektor ma anielską cierpliwość do „byłego pracownika” :)

Rodzyn

14.01.2024 20:00

Inne

Proszę o wyjaśnienie dlaczego ? Czy można uzyskać dzięki temu jakąś premię, albo nagrodę ?