Moja mama trafiła na oddział Pulmonologii z problemami z oddychaniem i płynem w opłucnej,najpierw kilka godzin spędziła na sorze,następnie lekarz nas poinformował że będzie leżała na korytarzu bo miejsca brak,i jej problemy są związane z niewydolnością serca.Mowilam i prosiłam żeby uważano z Furosemidem w pompie,ponieważ mama zachowywała się po nim nieracjonalnie miała omamy ,nie wiedziała co się z nią dzieje.Mimo wszystko nie słuchano tego co mówiłam.Mamie bardzo źle się oddychało ,i była bardzo pobudzona a następnie zasypiała to podano jej morfinę.A już hitem było to kiedy mama przestawała przyjmować posiłki a panie pielęgniarki przynosiły rozkruszone tabletki których ona przyjmować nie chciała i ostatkiem sil nimi pluła.Jak zapytałam czy takich leków nie ma w kroplówkach ,to usłyszałam że są i przekażą lekarzowi.Nie mogłam patrzeć jak jeden pacjent który jadł,przyjmował pokarmy ,dodatkowo dostawał żywienie dożylne ,a moja mama nie chciała jeść ,pić nutri drinków i nie dostawała żywienia Jak poszłam do lekarza dlaczego tak jest ,to mi odpowiedział że nie mają tego żywienia dla mamy bo jest weekend.Mimo że mogli je zamówić przed.Mowiono nam że stan mamy jest zly ,to skoro był aż tak zły to dlaczego nie leżała na oiomie tylko w normalnej sali,gdzie nikt na stałe nie monitorował jej stanu.Brat wyszedł z oddziału o 22,a w karcie zgonu mamy że mama zmarła o 5.30.Jak zapytałam pań które z mama leżały ,czy coś się działo to powiedziała ,że ona nic nie wie jak się obudziła to mamy nie było.Mimo że cenie lekarzy z oddziału chirurgii,neurologii to o tym oddziale nie mam nic dobrego do powiedzenia,widziałam całkowity brak zaangażowania pacjentem ,a wręcz niechęć .Jesli przyczyną było serce,to trzeba było przekazać mamę na kardiologie,a nie pozwolić jej najpierw czekać na sorze kilka godzin ,a później z łaski przyjąć na pulmonologie i położyć na korytarzu,gdzie w pierwszych dwóch dniach nawet nie była podpięta pod monitor .Zacznijcie może uczyć studentów i młodych lekarzy,słuchania tego co się do nich mówi,i empatii ,bo pani doktor która miała się zajmować mamą kiedy byłam u niej na rozmowie to patrzyła wszędzie tylko nie na mnie,miałam wrażenie że ma mnie gdzieś.My już nie ma ,i jedyne co mi zostało to wyrzuty sumienia że nie zadałam przeniesienia jej na kardiologie ,bądź intensywną terapię.Zaden oddział,żadna opieka.
