Przebieg rekrutacji
To była chyba najdziwniejsza rozmowa o pracę w moim życiu. Na samym początku wchodzę do pokoju siedzi jakiś facet, który nawet się nie przedstawia. Nie wiem, kim jest, jakie ma stanowisko ani jaką funkcję pełni w firmie. Siadam, a pierwsze pytanie od Pani (chyba z hr) brzmi: „Proszę opowiedzieć o swoim poprzednim stanowisku”. No dobrze, opowiadam. I nagle słyszę: „A ma Pani do nas jakieś pytania?”. Szok. Czyli nie potrafią nawet na początku opowiedzieć, kim są, czym zajmuje się firma i jak wygląda praca na stanowisku, na które rekrutują? No to pytam o zakres obowiązków. Pani z HR i tajemniczy pan „no name” nie są w stanie konkretnie odpowiedzieć. Dlaczego? Bo podobno codziennie robi się coś innego. Dobra, pytam dalej. Jak wygląda wdrożenie? Odpowiedź? Nie ma żadnego konkretnego wdrożenia. Jeśli będę chciała się czegoś dowiedzieć, to mam pytać osoby, które mogą coś na dany temat wiedzieć. Czyli zakresu obowiązków brak, planu wdrożenia brak, konkretów brak. Za to po raz kolejny pytania do mnie o zainteresowania i inne rzeczy, które nie mają większego znaczenia, kiedy podstawowe informacje o stanowisku pozostają wielką niewiadomą. Co najlepsze, przez całą rozmowę nie dowiedziałam się niczego o firmie. Nikt nie wyjaśnił mi, czym dokładnie się zajmują, jak wygląda organizacja pracy ani w jaki sposób funkcjonuje zespół. O wszystko musiałam sama pytać, a kiedy już pytałam, okazywało się, że nie potrafią udzielić odpowiedzi. I teraz naprawdę się zastanawiam: jak można prowadzić rekrutację na stanowisko, o którym nie potrafi się powiedzieć nic konkretnego? Może warto zainwestować w szkolenia z zakresu HR i prowadzenia rozmów rekrutacyjnych? A jeśli w firmie brakuje kompetentnej osoby, która potrafi profesjonalnie przeprowadzić proces rekrutacji, to może lepiej zlecić go zewnętrznej firmie HR? Na koniec rzucili standardowe: „zadzwonimy”. Aż się prosiło odpowiedzieć: „Proszę nawet nie dzwonić, bo i tak nie chcę tu pracować”. Człowiek był po prostu zamurowany, że ktoś, kto prowadzi biznes, potrafi przeprowadzić tak absurdalną rozmowę rekrutacyjną. I do dziś zastanawiam się, jak to możliwe, że ktoś prowadzący firmę dopuszcza do sytuacji, w której rozmowa rekrutacyjna wygląda właśnie w ten sposób. Rekrutacja to przecież wizytówka firmy. Jeśli już na tym etapie panuje taki chaos, to aż strach pomyśleć, jak wygląda późniejsza praca. Czy tylko ja mam wrażenie, że niektóre firmy zapominają, że rozmowa rekrutacyjna działa w dwie strony? Kandydat ocenia firmę dokładnie tak samo, jak firma ocenia kandydata. CIŚNIE SIĘ JEDNO SFORMUŁOWANIE NA USTA: FIRMA KRZAK
Pytania
FIRMA KRZAK
Rezultat:
Nie dostałem pracy