Polecam omijać to miejsce szerokim łukiem. W mojej ocenie nazwa Park Technologii Politycznych byłaby znacznie bardziej adekwatna. Można odnieść nieodparte wrażenie, że niemal wszystkie kluczowe stanowiska – od zarządu po działy operacyjne – obsadzone są według klucza powiązań z urzędem marszałkowskim lub innymi instytucjami politycznymi.
Wydaje się, że miejsce to jest nastawione głównie na konsumpcję budżetu i zapewnienie spokojnych, wysokich wypłat dla osób lojalnych wobec określonych środowisk, a nie na realny rozwój lokalnych firm, startupów czy świadczenie zaawansowanych usług technologicznych. Laboratoria sprawiają wrażenie „muzeów techniki” – zamiast tętnić życiem i regularnie przynosić komercyjne zyski, wydają się jedynie zbierać kurz.
Pracownicy merytoryczni, neutralni politycznie, którzy chcą po prostu profesjonalnie pracować i tchnąć życie w ten projekt, stają się – w moim odczuciu – solą w oku zarządzających. Wygląda na to, że dla obecnego układu bezpieczniejszy jest pusty, lśniący budynek niż realnie pracujące laboratoria. Nieuruchomiony sprzęt generuje koszty, które pokryje dotacja, natomiast realna praca generuje ryzyko błędu i konieczność wykazania się kompetencjami, których braki mogłyby wyjść na jaw.
Moim zdaniem nie bez powodu z Parku odeszli inżynierowie i specjaliści odpowiedzialni za obsługę laboratoriów czy sprzedaż. Odnosi się wrażenie, że osoby bez zaplecza politycznego są tam zatrudniane głównie po to, by uwiarygodnić projekt w tabelkach przed audytorami, a nie by realnie wpływać na rozwój PTK. Muszą się one dostosować do specyficznego „schematu działania”, w którym merytoryka jest drugorzędna.
Mówiąc krótko: kolejna kosztowna wydmuszka, w której stworzono ciepłe posadki dla osób z silnym umocowaniem politycznym. PTK jawi się jako miejsce do ładnych zdjęć, na których politycy poklepują się po plecach. Jeśli rozważasz pracę w tym miejscu jako profesjonalista, szukaj dalej – nie marnuj swojego czasu i potencjału na udział w tym projekcie.
