Na etapie rekrutacji można usłyszeć o możliwościach rozwoju, premiach, dobrej atmosferze i perspektywach zawodowych. Niestety po kilku latach pracy w dziale handlowym mogę stwierdzić, że rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej.
W firmie inwigilacja pracowników jest codziennością. Monitoring aktywności, regularne raportowanie oraz time trackery stanowią stały element pracy. Co więcej, aktywność pracownika jest szczegółowo analizowana, często bardziej niż faktyczne efekty jego działań.
Praca zdalna również nie daje poczucia samodzielności. Pracownicy zdalni są zobowiązani do pracy na Zoomie z udostępnionym ekranem. Kierownictwo oraz właściciele regularnie monitorują pokoje i sprawdzają aktywność poszczególnych osób. Tak wysoki poziom kontroli tworzy atmosferę ciągłej obserwacji i świadczy o braku zaufania do pracowników.
Wyniki pracowników są oceniane na podstawie uproszczonych raportów sprowadzonych do kategorii „czas produktywny” i „czas nieproduktywny”. W praktyce liczy się aktywność odnotowana przez system, czas spędzony przy zadaniach oraz nawet ruch myszką rejestrowany przez oprogramowanie monitorujące.
Atmosfera pracy jest wyjątkowo toksyczna. Pasywna agresja, wywieranie presji oraz próby zastraszania pojawiają się regularnie. Zamiast współpracy i wsparcia dominuje stres, kontrola oraz kultura rozliczania.
Możliwości rozwoju zawodowego są praktycznie nieobecne. Temat rozwoju pracowników wydaje się być przez pracodawcę ignorowany. Trudno zauważyć jakiekolwiek działania mające na celu budowanie kompetencji czy ścieżek kariery.
Dodatkowym problemem jest fakt, że firma korzysta głównie z własnych, wewnętrznych systemów. Wiedza zdobyta w tym zakresie ma ograniczoną wartość poza organizacją i nie stanowi znaczącego atutu w CV przy poszukiwaniu pracy u innych pracodawców.
System premiowy można określić jako klasyczną „marchewkę na kiju”. Nawet jeśli uda się osiągnąć założone cele i targety, bardzo szybko pojawiają się okoliczności, zmiany zasad lub inne działania skutecznie ograniczające możliwość otrzymania premii. Z perspektywy pracownika trudno nie odnieść wrażenia, że jest to działanie świadome i powtarzalne.
Niepokojące jest również podejście do klientów. Reklamacje, zwroty oraz inne problemy posprzedażowe są często utrudniane, a polityka firmy w tym zakresie sprawia wrażenie bardzo agresywnej i nastawionej przede wszystkim na ochronę własnych interesów.
Po kilku latach pracy w dziale handlowym nie mogę polecić tego miejsca nawet osobom rozpoczynającym karierę zawodową. Środowisko jest na tyle toksyczne, że w dłuższej perspektywie może negatywnie wpłynąć zarówno na rozwój zawodowy, jak i późniejsze funkcjonowanie w bardziej profesjonalnych organizacjach. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że wyniesione stąd wzorce zarządzania i organizacji pracy odbiegają od standardów spotykanych u większych pracodawców.
Zarobki podstawowe na stanowiskach e-commerce są niskie. W zależności od stanowiska wynoszą maksymalnie około 4–5 tys. zł netto.
Zalety:
* Wynagrodzenie wypłacane na czas.
Wady:
* Inwigilacja pracowników na porządku dziennym.
* Ciągły monitoring aktywności i time trackery.
* Kontrola pracowników podczas pracy zdalnej.
* Ocenianie wyników na podstawie uproszczonych raportów aktywności.
* Toksyczna atmosfera pracy.
* Pasywna agresja i próby zastraszania.
* Brak realnych możliwości rozwoju zawodowego.
* Wewnętrzne systemy o niewielkiej wartości na rynku pracy.
* System premiowy skonstruowany w sposób budzący poważne wątpliwości.
* Wysoka presja i brak zaufania.
* Agresywne podejście do klientów, reklamacji i zwrotów.
Centrum Elektroniki / Euroelectronics – zdecydowanie nie polecam.
Finalny werdykt: trzymać się z daleka i nie dotykać nawet kijem.
