Jako matka ucznia nie polecam tego liceum, zwłaszcza osobom wrażliwym. Żeby tam przetrwać bez pomocy psychologa lub psychiatry, trzeba mieć grubą skórę. Z własnego doświadczenia - Klasa Kurczukowej - biologiczno-chemiczna - wszystkie dzieci wybitnie zdolne (trafiły tam wyłącznie gimnazjalne "paski") od pierwszych chwil straszeni byli przez wychowawczynię i niektórych nauczycieli, że nie zdadzą matury (sic!). Tak zaczęła się presja, wyścig szczurów, który po trzech latach kosztował liderkę klasy ciężką anoreksję (nie wiem czy jeszcze żyje), a połowę pozostałych uczniów poważne stresy i nerwice, stałe kontakty z psychologami, a w kilku wypadkach leczenie psychiatryczne. Zbyt wysoka to cena za pierwsze miejsce w szkolnym rankingu wyników! I co ciekawe, ani wychowawczyni, nauczyciele, ani dyrekcja szkoły nie znali stworzonej przez siebie rzeczywistej skali zagrożenia zdrowia młodzieży. Uczniowie wstydzili się przyznać, że chodzą do psychiatry. Rodzice znali problem (prywatna wymiana informacji) lecz na ogół siedzieli cicho, bo bali się zaszkodzić swoim dzieciom. Tylko jedna matka wygarnęła kiedyś dyrektorce (byłam świadkiem), co się dzieje w tej szkole. Nie wiem, czy to dotarło. CIĄGŁA PRESJA, MOBBING i BRAK SZACUNKU DLA MŁODZIEŻY - to główne cechy IX LO w Lublinie (zwanego nieoficjalnie grzybkiem).
