Opinie o Instytut Ogrodnictwa Państwowy Instytut Badawczy Skierniewice

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(53)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Pytanie

26.09.2022 10:59

Inne

Jak długo czekaliście na odzew z Instytut Ogrodnictwa? Oddzwaniają zawsze?

Ogrodnik

28.09.2022 11:09

Kandydat

Ja składałem cv dwa razy pierwszym razem czekałem na odpowiedz ok 2 miesięcy i się nie doczekałem. Drugim razem czas oczekiwania trwał tydzień. Zostałem zaproszony na rozmowę do kierownictwa. Podczas rozmowy został zaproponowany mi brygadzista pracujący za najniższą krajową, zgodziłem się. Po upływie niecałego tygodnia dzwoni Pani z instytutu i nformuje mnie że ma dla mnie skierowanie na badania, na stanowisko traktorzysty. Odpowiedziałem jej że rozmawiałem z kierownikiem o brygadziście pracującym, a pani z kadr odpowiada mi że we wniosku o przyjęcie jes traktorzysta z możliwością w przyszłości zostania brygadzistą. Po rozmowie z panią z kadr zadzwoniłem do kierownika że rozmawialiśmy o innym stanowisku. Kierownik Zaczął się wykręcać. Niestety instytut schodzi na psy. Szukają (usunięte przez administratora) do czarnej roboty. A lepsze stanowiska zajmują znajomi i emeryci którzy dorabiają sobie jako brygadziści. Nie polecam tego miejsca.

Joker

04.11.2022 11:25

Były pracownik

To prawda, schodzi na psy. Trzydzieści lat temu jak pracownicy przychodzili do pracy, to większość naukowców była wysyłana do USA na staże. Wracali i stać było ich na kupienie domu z działką i jeszcze sporo zostawało. Były możliwości wyjazdów za granicę żeby sobie dorobić. Pracownik brał bezpłatny urlop i nikt nie robił mu problemu. Teraz wszystko jest źle widziane. Jak pracownicy mieli wszystko, łącznie z mieszkaniami zakładowymi, to nikt o nic nie walczył, nikt nikomu nie zazdrościł. Teraz w firmie każdy jest każdemu wilkiem. Wynika to z biedy. To że technicy, robotnicy i doktorzy będą zarabiać zaraz tyle samo jest konsekwencją braku jakichkolwiek działań profesorów będących dyrektorami i dotyczy to wszystkich, których ten zaszczyt dotknął. Wychodzili z założenia "po co się narażać i odzywać jak mi jest dobrze?". Za niedługi czas ich też dosięgnie zrównanie z minimalną krajową, bo Ministerstwa nie chcą już tak ochoczo dawać pieniędzy Instytutom, a w związku z inflacją pensja minimalna też będzie rosła. Zabrano pieniądze wypłacane za szkodliwe warunki pracy, tylko po to żeby po cichu dać doktorom kilka zł do pensji. Niestety ta kradzież na tych którzy rzeczywiście pracują w szkodliwych warunkach, robią zabiegi środkami ochrony roślin, pracują z niebezpiecznymi substancjami kancerogennymi, mutagennymi odbiła się czkawką wszystkim, ponieważ szkodliwych nie ma, a doktorzy i tak zarobią tyle co technik. Ten ruch był jak paliatywne leczenie nieuleczalnie chorego, który wie że jutro ma odejść z tego świata. Instytut nie potrzebuje na stanowisku dyrektorskim profesora, tylko prawdziwego managera, a profesor może być jedynie doradcą. Prawdziwych specjalistów od opieki nad projektami, a nie szereg przypadkowych osób. Pracując wiele lat w Instytucie dało się zauważyć, że praktyka spychologii stosowanej osiągnęła tu poziom mistrzowski ale nad tym nie ma co się rozwodzić. Należy wspomnieć też o księgowości. Dziwną sprawą jest, że podstawą zatrudnienia jest statut, a nie jest dobrze widziane jak ktoś wypisuje z niego godziny. Zadania celowe z MRiRW miały być tylko dodatkiem do pensji i tak też się dzieje w innych Instytutach, ale ten Skierniewicki jest chyba jakiś gorszy ;) i dlatego nie ma nikt dodatku, a zadania celowe pokrywają w większość godziny wszystkim pracownikom niemal na cały rok. To gdzie te pieniądze z statutu? :) Pielęgniarki mogą pracować nawet w trzech firmach i przyzwoicie zarabiać (znam osobiście jedną 120 tys. zł na rok netto). Jak część osób prowadziła wykłady na "Skierniewickiej Sorbonie", to było źle widziane i mieli wybrać główne źr. dochodu. Ładna zazdrość. Firmę polecam ludziom, którzy nie mają większych ambicji, bo spokojnie z niską, bo niską pensją ale doczekają do emeryturki. Jeśli ktoś planuje rozwój naukowy, a w zakładzie do którego trafi będzie panowała zawiść lub nie będzie miał swojego "mentora", który pomoże mu wystartować, albo jedno i drugie, to będzie robił doktorat od dnia przyjęcie do pracy do dnia w którym przejdzie na emeryturę. Jeżeli będą przychylni ludzie albo jakiś habilitowany będzie widział w tym swoją korzyść, to będzie chwila moment :) Pozdrawiam wszystkich którzy lubią survival, bo w Instytucie z tymi wynagrodzeniami ludzie tworzą obecnie jedną z większych grup w Polsce. Trzymam kciuki za ryzykantów i pozdrawiam.