Opierając się na doświadczeniu życiowym, obserwacjach, opiniach innych osób, źródłach naukowych oraz przepisów kodeksu pracy pragnę udzielić kilku rad. Mam nadzieję, że porady te wzmocnią filary firmy, zmuszą do refleksji i uchronią przed błędami, które są przyczyną niepotrzebnych nieszczęść. Po pierwsze, nie stosujmy mobingu na pracownikach, konsekwencje takich działań bywaja często tragiczne w skutkach i rzutują na zdrowie psychiczne, fizyczne oraz przyszłość mobingowanych osób. Nikt nie powinien czuć się gorszy od innych. Wszechobecny stres, płacz i lęk rujnuje pozytywną atmosferę w pracy oraz więzi międzyludzkie. Wszystkich pracowników i współpracowników powinniśmy traktować solidarnie, tym bardziej jeśli zarządzamy zasobami ludzkimi. Nikt nie powinien bezpodstawnie czuć się gorszym od innych, nie wolno nam poniżać innych i wpływać destrukcyjnie na poczucie wartości drugiego człowieka. Oceniajmy pracowników za wkład, pracę i poświęcenie dla przedsiębiorstwa. Nie opierajmy swoich ocen wyłącznie na osobistych sympatiach. Wyciągajmy wnioski poparte rzeczywistymi faktami i uważajmy żeby brak subiektywizmu nie przysłonił nam trzeźwej oceny sytuacji. Nie powinniśmy rozpowrzechniać kłamliwych informacji, pamiętajmy, że kłamcami gardzą ludzie prawi i z zasadami. Szanujmy siebie i innych. Nie usuwajmy z firmy wieloletnich i oddanych pracowników tylko z tego powodu, że nie darzymy ich sympatią. Pracownik nie jest nasza własnością. Pracownik tworzy firmę, jest jej częścią i jej dobrem. Pozbywanie się z firmy sumiennych pracowników może być odebrane przez innych jako działanie na szkodę przedsiębiorstwa. Miejmy świadomość, że w dzisiejszych czasach na rynku pracy nie jest łatwo zdobyć wartościowego pracownika. Pamiętajmy, że zakład pracy to nie jednostka wojskowa, gdzie żołnierze ślepo muszą wykonywać rozkazy. Pracownik ma prawo do swojego punktu widzenia i do swoich racji. Miejmy świadomość, że nikt nie choruje z wyboru. Choroba w końcu i nas spotka, dlatego wspierajmy chorych i słabszych. Nie przelewajmy niezrozumiałej nienawiści na innych, tylko otwórzmy swoje serce ku drugiemu człowiekowi i jego potrzebom. Poprzez empatię starajmy się widzieć drugiego człowieka, a nie jedynie własne odbicie w lustrze.