W odpowiedzi na oszczerstwa zawarte w Pani tekście uprzejmie informuję że:
ponosząc na obozie odpowiedzialność za 50 dzieci i mając kadrę na której nie mogę polegać, czyli na Pani i jeszcze jednej opiekunce, trudno żebym zachował spokój w momencie kiedy nie wypełnia Pani swoich obowiązków, np. jeżdżąc na nartach z grupą, która nie ma jeszcze wysokich umiejętności narciarskich, nie zwraca Pani uwagi na ich bezpieczeństwo i sama jeździ zbyt szybko ciesząc się tą jazdą, co skutkuje licznymi upadkami; brak odpowiedzialności za bezpieczeństwo dzieci widoczny był również w wielokrotnym braku reakcji na złe, nieodpowiedzialne zachowania dzieci. Kiedy przy karczmie, na pytanie dlaczego nie reaguje na dzieci rzucające się śniegiem, odpowiedziała Pani że "czyści sobie teraz sprzęt"; kiedy należało pomóc dzieciom przy nalewaniu gorącej herbaty do kubków, nalewała Pani tylko sobie i odchodziła. Takich sytuacji mógłbym mnożyć.
Nie znając przepisów, co jest Pani obowiązkiem, by je znać, zarzuca mi Pani, że jeden opiekun podczas transportu na 50 dzieci, jest niezgodny z prawem, co jest nieprawdą, proszę przeczytać odpowiednie przepisy. To że nie zna Pani swoich obowiązków jako wychowawca widoczne było również w zdziwieniu, jakie Pani okazała po otrzymaniu kart kwalifikacyjnych w celu oddania ich rodzicom dzieci w ostatnim dniu kolonii.
Organizujemy obozy od bardzo wielu lat, wielokrotnie zdarzało się że w naszych zabawach, które są dostosowane do dzieci w każdym wieku, wygrywały grupy młodsze, czego świadkami są uczestnicy tych obozów, a oszczerstwo rzucone w stosunku do Pani Darii jest kolejną nieprawdą, ponieważ ta grupa wygrała 1 raz, raz wygrala grupa najmłodszych chłopców, a w ostatecznym rankingu wygrała grupa Pani Wiktorii, natomiast Pani grupa nie wygrała żadnego konkursu, ponieważ nie uważała Pani za stosowne, by ich zmotywować, by z nimi porozmawiać, czy z nimi pobyć i im pomóc.
Zatrudniłem Panią jako opiekuna na moim obozie, na mocy umowy, i zgodziła się Pani realizować mój program, który zresztą znała Pani z wcześniejszych obozów. Znała Pani również formułę z jaką pracujemy z dziećmi. Nie wniosła Pani żadnych nowych pomysłów. Ograniczyła się Pani wyłącznie do krytyki naszych działań, bo wymagały od Pani zaangażowania, współpracy z dziećmi i pomocy im przez cały dzień, do późnych godzin wieczornych.
Podpisała Pani umowę znając stawkę za którą pracuje, nic nie zostało ukryte. Jeśli nie odpowiadały Pani warunki, w jakim celu podpisywała Pani umowę?
Teraz szkaluje nas Pani pisząc same kłamstwa. Jeżeli nie odwoła Pani tego, oskarżę Panią o zniesławienie.
Jeśli chodzi o transport, kolejne kłamstwo. Pani Daria wiozła dwójkę dzieci naszych przyjaciół, którzy wyrazili na to zgodę. Nie znając kontekstu, nie wolno Pani opluwać innych ludzi.
Czasem na obozie z różnych powodów, choćby panujących warunków zimowych, zmuszeni jesteśmy jako organizatorzy do różnych działań, czasem nawet na granicy, ale zawsze naszym nadrzędnym celem jest bezpieczeństwo dzieci. Jeżeli uważa Pani, że przekroczyłem jakieś granice w ilości przewożonych osób, Pani obowiązkiem było nie wsiadać do tego autokaru, a Pani wsiadała i w najlepsze Pani jechała z nami na narty, a teraz Pani mnie szkaluje.
Pisanie o naszym psie, Rio, którego dzieci uwielbiają (można je o to zapytać) jest po prostu żenujące. Pozostawiam to bez komentarza.
Jeśli chodzi o żarty dzieci, myślę że również tak jak kwestię Rio pozostawię bez komentarza. Żarty na obozie są oczywistością, a jeśli są pod kontrolą opiekunów, to tym bardziej są wskazane. Ktoś kto tego nie rozumie, w ogóle nie powinien się na obozie znaleźć. Wspomina Pani o nowoczesnych metodach i braku takowych u kierownika (usunięte przez administratora) a sama Pani stosuje metody XIX-wieczne polegające na pisaniu rozprawek za karę i wielokrotnym pisaniu że czegoś się nie będzie robić. Ponadto, nie potrafi Pani swobodnie rozmawiać z dziećmi, każe się Pani im zgłaszać jak w szkole!
Nie ma Pani prawa pisać publicznie o sytuacjach jakie zaistniały na obozie odnośnie dzieci, o których dowiedziała się Pani przypadkowo, kiedy już opiekunka innej grupy zaczęła w tej sprawie działać, ponieważ nie znała Pani kontekstu całej sprawy. Wszystko zostało załatwione z opiekunami prawnymi dzieci i sprawa została zamknięta.
Wracając, zachowywanie pseudodystansu podczas zabaw z dziećmi wskazuje na brak znajomości podstawowej zasady pedagogiki. Żeby dzieci dobrze się czuły należy je traktować jak podmiot, nie jak przedmiot!
Przemysław Hęćka
