Opinie SPC House Of Media Warszawa - 101 opinii - GoWork.pl

Opinie(101)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Wychowanka

05.02.2021 01:36

Były pracownik

. Wychowawcy są różni od tych bardzo lubianych do tych znienawidzonych przez wszystkich, ale każda dziewczyna znajduje tego ulubionego. Wiele z opiekunów jest rygorystyczną ale jeśli dziewczyna jest w porządku do wychowawcy to on zawsze stanie za nią. Dziewczyny tworzą swoją hierarchę i między sobą tworzą grupy są lubiane i szanowane i są takie, które nie szanują. Każdy znajdzie tam swojego przyjaciela na lata, nawet gdy wyjdą z ośrodka. Jeśli jesteś w porządku do wychowawców i w porządku do dziewczyn to jesteś osobą, która jest lubiana i szanowana. Jeśli dziewczyna chce mieć dobre relacje z dziewczynami i nie być poniżana to powinna zachować wszytsko dla siebie, a nie mówić wychowawcą bo coś się stało albo, któraś z dziewczyn zrobiła lub posiada rzecz nie zgodna z regulaminem. W tym ośrodku jest wszytsko od fajek po narkotyki ale nikt o tym nie wie poza garstka dziewczyn zaufanych. Dziewczyny same robią selekcję między sobą i mówią o swoim "przypale" tylko zaufanym osobą. Jeśli, któraś coś posiada ( niezgodnego z regulaminem ) to wiedzą tylko osoby, które na 100 % nic nie powiedzą wychowawcą ( sama byłam w wielu sytuacjach, które do tej nie wyszły na jaw). Opieka medyczna jest na wysokim poziomie, gabinet prowadziła siostra, która była przez większość dziewczyn uwielbiana i wiele rzeczy nie wyszło poza gabinet ( niestety miałam sytuację, której nie można było ukryć ze względu na siastre, która prowadziła moja grupę ). Jeśli dziewczyna potrzebowała jakiegokolwiek lekarza wizyty były umawiane i dziewczyny zostały przyjęte do danych specjalistów. Oczywiście, że jeśli dziewczyna nie ma przywileju wyjść samodzielnych to siastra lub wychowawca jechał z nimi. Nadawanie przywilejów, które dostawaliśmy byly inne jak przyjechałam do ośrodka, a inne jak z niego wyszłam. Dziewczyny nie jeździły na pierwsze "przepstuki " nie miały tak szybko telefonu czy wyjść samodzielnych. Z czasem się to zmieniło i dziewczyny, które przyjeżdżały mogły jechać na pierwsze wyjazdy do domów cZy otrzymywały szybciej telefon. Przywileje są zależne od etapu terapii i zachowanie ( są dziewczyny, które spędziły w ośrodku np 3 lata a dalej nie otrzymały telefonu). W sumie taka prawda, że jak grasz tak masz. Ośrodek dysponuje bardzo dobrym usamodzielnieniem gdzie trafiają dziewczyny pełnoletnie lub te które mają zaniedlugo wychodzić. Pomaga to w organizowaniu życia na zewnątrz. Psychologowie są różni są tacy, z którymi się nie dogadasz, a są tacy którym powiesz wszystko co Ci leży na sercu. To jest kwestia indywidualna. Byli tacy z którymi bym się nie dogadała a inne dziewczyny ich uwielbiali, a byli tacy( w sumie jedna ), których ja uwielbiam a inne wręcz nie mogły na nich patrzeć. Ośrodek sw siostry Faustyny nie jest ośrodkiem, który przetrzymuje do 18 roku życia tylko daje możliwość kontynuowania nauki po pełnoletności ale nie narzuca pozostania w nim tylko daje wybór dziewczynie. Na każdą dziewczynę patrzy indywidualne. Jeśli chce zostać i skończyć szkołę może zostać jesli nie to w dniu18 urodzin może się spakować.nie wiele ośrodków tak funkcjonuje. Większość dziewczyn, które opuszcza ten ośrodek wracają do normalnego trybu życia a nie do życia, które prowadziły przed ośrodkiem. Jeśli moja córka miała by trafić do ośrodka to tylko tam. Zasady, które powinna znać kazda dziewczyna, która jest nowa. -nie opowiadać o przeszłości -nie donosić do wychowawców ( dziewczyny, które donoszą do wychowawców są źle traktowane przez inne dziewczy ( znęcanie psychiczne ) -nie stawać się dziewczyną starszym -aniol to osoba, która cię pilnuje na początku więc najlepiej jeśli wejdziesz z nią w dobre rację i będziesz utrudniać. - postawić wszystko na swoją przyszłość - nie wdawać się w konflikty z wychowawcami, których nie lubisz - dobrać takiego przyjaciela, który będzie na dobre i źle - znaleźć wychowawcę, do którego będziesz mógł się wygadać ( obojętnie czy jest prowadzący twoja grupę ) - nigdy nie mów wychowawcą o sytuacjach, które zobaczyłeś, czy uczestniczyłes ( palenie papierosów, tatuaże, kolczyki, narkotyki ) -rob tak że jesteś osobą lubiana wśród dziewczyn i wychowawców

Paulina

13.05.2022 12:16

Kandydat

Dzień dobry, interesuje mnie temat tego ośrodka i chętnie dowiedziałaby się o nim więcej. Jeśli chciałby pani porozmawiać to zostawiam mój adres mailowy: [email protected]

Wychowanka

04.03.2025 14:30

Pracownik

No nie zgodzę się, za moich czasów w ośrodku była taka Martynka:) która sprzedawała wszystkich za śliwki w czekoladzie :D siostry ją baaardzo lubiły, a jeśli któraś choćby raz na kogoś nic nie powiedziała to już była postrzegana za taką,co ma wszystko w (usunięte przez administratora) i zajmuję się tylko sobą i jest zamknieta. Tak źle i tak niedobrze :D

BYLA WYCHOWANKA A.Ł

21.01.2025 12:30

Pracownik

osrodek duzo wnosi dla osob chcacych sie zmienic jednak aby ktos w ogole chcial to zrobic trzeba trafic na dobrych wychowawcow uwazam ze podejscie do mnie jak i moich wspollokatorek bylo strasznie niesprawiedliwe i sklaniajace do buntu dziewczyny zachowujace sie dobrze byly traktowane okropnie dostawaly po tylku za te co odwalaly, musialy robic za 3 osby bo przeciez sie nie sprzeciwia bylo to bardo demotywujace raz kazano mi posprzatac odchody innej dziewczyny ktora postanowila zrobic sobie jaja bylam tam 2 lata posiadam mile wspomnienia ale niestety wiecej jest zlych strasznie wchodza na psychike co meczy ucieklam z osrodka po 2 latach bo nie dalam rady wiecej tam usiedziec. Jestem wdzieczna bardzo nauczyciela w szkole szczegulnie p.Chmiest i p.Morawieckiej byly to najlepsze nauczycielki jakie w zyciu mialam bylo widac ze uwielbiaja swoja prace i chca nam naprawde pomoc p.Chmiest nie raz zostawala caly dzien aby poduczyc jedna wychowanke. P.Morawiecka byla bardzo wymagajaca i na pewno nie bylaby zadowolona z tego jak aktualnie zlorzylam tutaj zdania ale pisze to na szybko mimo duzego nacisku na nauke zadna nauczycielka nie miala takiej radosci i pasji w tym ze nas uczy umiala w wspanialy sposob przekazac potrzebna wiedze. Dziekuje rowniez najukochanszej p.Agnieszce z grupy MM [KOCHAM PANIA] nie zapomne o pani nigdy tyle ile rozmow ze mna pani przeprowadzila i ile mi pomogla nie da sie zliczyc dziekuje tez kwiatuszkowi s.Nazi. Za wiele usmiechuw dziekuje s.Aureli ktora nigdy nie przeszla bez przywitania sie i poprawienia dnia milym slowem, s.Samueli ktorej swietne poczucie humoru sprawialo usmiech na twarzach wielu dziewczat. Osrodek bylby naprawde super gdyby nie nacisk i duzo grania na emocjach wiele wam zawdzieczam ale tez o wielu chcialabym zapomniec. Siostry jak i kadra chca dobrze ale zmuszajac a nie tlumaczac krzykiem a nie spokojem osrodek ma wiele do zmiany ale tez gdyby nie on nie wiele dziewczat dalej siedzialobym po uszy w blocie jednak dziewczyny z krucha psychika nie poradza sobie w tym osrodku osoby o nie stereotypowym wygladzie i zroznicowanych pogladach rowniez niestety siostry nie umia przyjac innych pogladow wiary i wiele wiele wiecej. Nie wrocilabym do tego osrodka ale tez nie cofnelabym czasu aby tam nie trafic jest tam duza pomoc i wsparcie w niektorych wychowawcach i psychologach i da sie naprawde tam cos ze soba zrobic jezeli sie chce i umie wytrzymac zbyt duzy nacisk. Czy polecam ten osrodek? Na pewno nie dla weszystkich.

@Absolwentka

13.01.2025 23:22

Inne

Nie jestem zdziwiona że ten ośrodek ma negatywne opinie. Mogłabym wam opowiedzieć moja historie ale zwyczajnie mi się nie chcę tutaj książki pisać. Postaram się w skrócie opisać fakty. Byłam w tym ośrodku około 5 lat. Znam całą katedrę dyrekcję i nauczycieli. Do osób które szukają tam zatrudnienia: Zastanówcie się w głębi serca czy jesteście gotowe/gotowi podjąć pracę w takim miejscu. Wiele dziewczyn ma traumy, czy to pochodzą z toksycznych środowisk domowych lub szkolnych. Stąd też sie bierze ograniczenie kontaktu z rodziną. Rodzice/opiekunowie też przechodzą terapię, która ma na celu uświadomienie im popełnianych błędów wychowawczych.Jak ktoś wyżej wspomniał do tego miejsca nie idzie się w nagrodę. Najgorsze dla dziewczyn jest brak zainteresowania i chęci pomocy że strony ich opiekunów. To nie jest tylko praca od 9-17. To wyciąganie dosłownie młodych dziewczyny z umysłowego bagna. Poza wspraciem terapeutyczny dochodzi też wsparcie emocjonalne. W innym przypadku żadna terapia nie będzie działać jeżeli słuchający jest traktuje drugiego człowieka jako obiekt do badań psychologicznych. To jest ośrodek katolicki i nie chodzi tu tylko o uczęszczanie na modlitwy. Raczej określiła bym to jako odnajdywanie/odbudowe samego siebie w wartościach ogólnie przyjętych w społeczeństwie. Podkreślam to tylko dlatego bo nie jestem praktykującą chrześcijanką. Kadra jest różna, część wychowawców w ogóle nie nadaje się do tej pracy bo mają gdzieś chęć pomocy dziewczynom. I w tym niektóre siostry które wyniosły wiedzę tylko z książek a co za tym idzie zero praktyki. Nie które z nich sa zbyt delikatne i nie zbyt "kumate" żeby poradzic sobie ze zbuntowanymi nastolatkami. Smutne jest to że prawie 80% dziewczyn z mojego rocznika które ukończyło tam szkołę, nie radzi sobie w życiu. Część z nich została "zepsuta" przez swoje rodziny które próbowały uchronić je przed "zacofanym" chrześcijańskim podejściem do terapii co za tym szło tę dziewczyny prowadziły tak zwane "podwójne" życie w ośrodku. Dostosowywały się do zasad ale myślały swoje, bo ich rodzice naciskali tylko na ukoczenie szkoły. Bez większej chęci odbudowy swojego kręgosłupa moralnego. Opiekunowie tłumacząc sobie ze ich dzieci nie sa złe, tylko wpadly w złe towarzystwo. Aby je uchronic przed poprawczakiem itp decydowaly sie umiescic je u sióstr bo to mniejsze "zło" - ośrodek katolicki, nie mając jednakże żadnego głębszego planu ani często chęci współpracy w dalszym procesie resocjalizacji. Bardzo często dziewczyn jak ich rodziny to ciężki orzech do zgryzienia. Czy warto tam pracować? Jeżeli czujesz że jesteś w stanie podjąć się tego po tym jak przeczytałeś/przeczytałaś ten komentarz, spróbuj. Odnosząc się do pierwszego zdania w tym komentarzu. Powiem tylko tyle że wiele dziewczyn obwinia ośrodek za ich niepowodzenia życiowe. Zdarza się to jednak często bo są zbyt słabe psychicznie żeby wziąść się same w garść. Możesz siedzieć na terapiach i mieć głowę w chmurach myśląc o ćpaniu, chłopakach i jakim to super życiu nie prowadziło się przed ośrodkiem. Przesiedzieć dosłownie te lata lub miesiące ignorując głos rozsądku i wszystkie skutki swoich poczynań. Do tych co mają życiowy ból (usunięte przez administratora) że im się nie udało radzę popatrzyć wpierw na siebie i wyjąć tą belkę z oka oraz zignorować drzazgę w cudzym. Ja wzięłam wsparcie mi oferowane i wiedzę która pomogła mi uzyskać sukces nie tylko w życiu zawodowym ale i prywatnym. Od czasu do czasu kontaktuję się z siostrami, nie jest to częsty kontakt. Jednakże mam satysfakcję też z tego że w momencie kiedy tam byłam wielu wychowawców mnie skreśliło. Patrzyli na mnie jak na wcielonego diabła, a i owszem mówiłam co chciałam, robiłam co chciałam, jednak nigdy nie uciekałam przed problemami. Jeżeli jakas siostra wciskała mi na terapi kit pedagogiczny, który w gruncie rzeczy nie rozwiązywał niczego tylko zamykał mnie w danych ramach i podsumowywał. To jej po prostu mówiłam że z takim debilem to nie będę rozmawiać i kazałam jej wrócić do książek. Byłam arogancka ale też miałam swoje logiczne racje. Prawdą jest jednak to iż jestem osobą specyficzną i albo się mnie kocha od razu albo nienawidzi. Tak też było w ośrodku, część wychowawców nie miała pojęcia jak do mnie podejść i mnie po prostu nie lubiła. Miałam jednak wsparcie w paru osobach które były świetnymi pedagogami. Mogłabym ich jednak policzyc na palcach jednej ręki. Tak wiec zastanówcie się potencjalni pracownicy czy jesteście wstanie dać z siebie więcej niż tylko czas "odklepany" w pracy.

wychowanka

18.07.2022 14:24

Były pracownik

Byłam wychowanką tego ośrodka przez kilka miesięcy ogólnie moja opinia jest taka, że kontakty z rodzicami są bardzo ograniczone 3 razy w tygodniu po 30/40min nie więcej, jedzenie jest w miarę dobre tylko czasami podawano nam to samo kilka dni pod rząd i nieraz nie starczało dla innych dziewcząt. Gdy wychowawcy zabierają Cię gdzieś na wycieczkę trzeba im dziękować po 919229 razy, ogólnie za wszystko trzeba tam dziękowaćXD. Na pierwszą przepustkę możesz jechać dopiero po 3 miesiącach od przyjścia i dają ci mniej dni bo jesteś „nowa”. Czasami bywało tak , że rodzice próbowali się ze mną skontaktować i dzwonili dużo razy a mi było mówione , że nikt nie dzwonił. Jak chciałam smsa do mamy to się nie zgadzali. Cisza nocna była codziennie o 21:30 NAWET W WEEKENDY , a w regulaminie ośrodka napisane jest że w weekend cisza ma być o 22 jednak gdy mówiło się to panią nocnym to zaczęły się wydzierać i i tak gasiły światła. Jeżeli w nocy miałam potrzebę skorzystania z toalety kilkukrotnie to została zwracana mi uwaga że to nienormalne i mam iść spać a nie cały czas spacerować do toalety. Ogólnie moim zdaniem w tym ośrodku panują chore zasady. NIE POSYŁAJCIE TAM SWOICH DZIECI!!!! Ja aktualnie jestem najszczęśliwszą osobą na świecie, i bardzo cieszę się że nie muszę już tam wracać i mam to za sobą, bo przez te kilka miesięcy pobytu tam wyniszczyli mi psychikę.

M

18.08.2022 23:22

Były pracownik

Całkowicie podpisuje się pod tą wypowiedzią. Sama tam byłam i nie mam dobrych wspomnień. Jak sobie przypomnę to dziękowanie za wszystko i przepraszanie za wszystko przy całej społeczności to mam ciarki

Magda

05.06.2023 09:59

Inne

Chciałabym, żeby najpierw dowiedzieć się czym jest MOW.. Tam nie jest się w nagrodę, stąd te wszystkie rygorystyczne normy.. gdy ktoś z różnych oczywiście powodów, ale nie jest w stanie dostosować się do norm społecznych, przejawia demoralizację, trafia postanowieniem sądu do MOW... więc zanim ktoś się odnosi do norm, zwyczajów, niech weźmie pod uwagę co to za typ ośrodka, a wydając opinię o MOW, ocenia pracę i atmosferę.

Wychowanka

05.02.2021 01:35

Były pracownik

Trafiłam do ośrodka w 2011 r. I wyszłam w 2015r. Oczywiście był bunt i oczernianie wszystkich w około. Pierwszy rok był dla mnie bardzo ciężki( kiedyś były inne zasady i na pierwszy wyjazd do domu się nie jechało, dopiero po pół roku ) ale wszyscy zapewnia mi potrzeby, których potrzebuje nastolatka. Moja sytuacja też była inna ponieważ znałam parę dziewczyn ze swojego miasta, które tam przebywały już dłużej. Więc starsze dziewczyny patrzyły na mnie inaczej niż na osobę, która nie ma tam znajomych. Dostałam swojego "anioła ", który nie był super nastawiony ale gdy się lepiej poznalys to nawet tworzyliśmy fajny duet. Ośrodek po czasie zmienił moje myślenie i walkę o lepsze życie. Zrozumiałam że ludzie którymi się otaczam wcześniej to nie przyjaciele tylko osoby, które staczały się już w młodym wieku. Gdyby nie ośrodek to myślę, że dziś bym była na dnie tak jak osoby, które przed ośrodkiem dla mnie byłi priorytetem. I teraz jako osoba dorosła, mająca własną rodzinę wiedzę jak wpłynął na moje dalsze życie ośrodek sw. Faustyny i widzę jak już dorosłe osoby, które były tak dla mnie ważne sięgają dna. Oczywiście że wasze córki na początku będę płakać, żalić i wymyślać nierealne sytuację ale jeśli wy ulegnięcie to nic się nie zmieni. Zostały skierowane do ośrodka nie dla tego, że były posłuszne i wzorowo się uczyły. Zostały skierowane do ośrodka bo rodzice nie byli w stanie wpłynąć na swoje córki tak aby zmieniły swoje zachowanie. To jest ostateczność. Ja miałam 3 sprawy sądowe na dwóch rodzice mnie bronili i prosili sędzię o drugą szansę. Myśleli, że sprawa w sądzie coś we mnie zmieni. Tak, zmienia na chwilę. Na trzeciej rozprawie rozłożyli ręce i prosili aby umiejscowił mnie właśnie w ośrodku SW. Faustyny. Ośrodek na początku jest miejscem, w którym nic nie możesz, musisz się trzymać planu dnia i robić to co jest ustalone w regulaminie, a dodatkowo jestvzcyoba dziewczyna która kontroluje każdy twój ruch. Uczęszczanie w modlitwach jest nakazem ze strony ośrodka ale nie każą ci wierzyć, spowiadać się czy przyjmować komunie. Wyjazdy są 2,3 razy w roku są to rekolekcje czy wycieczki szkolne. I gdyby nie to jak zachowują się dziewczyny i co robią na tych wycieczkach było by ich więcej. Również jest możliwość wycieczki zagranicznej ( nie wiem jak jest teraz, ale ja byłam w Medjugorie) niestety nie wszystkie dziewczyny mają możliwość uczestniczenia ale nie dlatego, że tak wybrali wychowawcy tylko ich zachowanie i strach kadry przed ucieczką czy innymi rzeczami ich blokuje. Szkoła jest na naprawdę wysokim poziomie i ja z osoby, która 2 razy nie zdała do następnej klasy poszłam do liceum i osiągnęłam świadectwo z paskiem . Fryzjerstwo jest na takim poziomie, że dziewczyny potrafiły zdziakac cuda, których nigdy by się nie nauczyły w szkole na zewnątrz. Każdy uczeń jest traktowany indywidualnie i dodatkowe zajęcia pomagały słabszym. Wszystko maturzystki zdawały mature i wiele z nich jest teraz na wysokich stanowiskach. Posiłki są wydawane codziennie świeże i urozmaicone. Owszem zdarzają się sytuacje, że komuś braknie ale nie przez kucharki tylko wychowanki, które jedzą za dwóch. Jeśli dziewczyna spóźniła się na obiad ( była np. u lekarza) to jej koleżanki z grupy odkładają jej posiłek. I teraz może być problem, że jedna grupa pamięta o tej koleżance a druga już nie. Mimo to wychowawca zawsze zorganizował dla niej posiłek. Grupy są różne i często dziewczyny przechodzą z jednej do drugiej tylko dlatego, że coś się wydarzyło co dało powód wychowawcą do takiej decyzji.

Była wychowanka

30.01.2021 04:07

Inne

Po trafieniu do ośrodka byłam załamana, wszystko tam mnie przerażało, panujące zasady, rygor. Jednak po kilku latach od opuszczenia go jestem dopiero w stanie napisać obiektywną opinię. Moim zdaniem bardzo dobrze, że siostry tak sztywno ustalają zasady, pilnują przestrzegania planu dnia. Do takich placówek trafia młodzież bardzo trudna i zdemoralizowana i gdyby nie jasno postawione reguły, to ciężko by było nad nią zapanować, a co dopiero mówić o jakiejkolwiek resocjalizacji. Mam porównanie z tym co dzieje się w innych tego typu placówkach i naprawdę po pobycie u Sióstr widać u większości dziewcząt zmianę, układają sobie życie, zdobywają wykształcenie (co widzę chociażby po profilach na portalach społecznościowych dziewczyn, z którymi tam byłam, natomiast jak popatrzę na to, jak wygląda sytuacja życiowa dziewczyn, z którymi byłam w innym ośrodku to aż chce się płakać, typowa patologia, jeszcze gorzej niż było). Siostry są wymagające i w ośrodku nie ma sielanki, jest duży nacisk na naukę, pracę (utrzymywanie porządku, sprzątanie, pomaganie w organizowaniu różnych uroczystości) ale moim zdaniem tak musi być, to naprawdę przynosi efekty i przygotowuje do życia. Co do kwestii jedzenia lub opieki medycznej, to nie wiem, jak jest obecnie, ja ośrodek opuściłam w roku 2015 i co jak co, ale nie można było z pewnością narzekać na jedzenie, zawsze było go wystarczająco i było bardzo smaczne, można było brać dokładki, kilkakrotnie nawet jak źle się czułam lub zgodnialam to siostry z kuchni "po cichu" dawały mi jakieś dodatkowe jedzenie jeśli o to poprosiłam, były bardzo wspierające, na pewno nikt tam nie był głodny! Były też szafki z artykułami pierwszej potrzeby typu szczoteczki do zębów, pasty, żel do mycia i jeśli ktoś nie miał pieniędzy mógł zawsze bez problemu skorzystać. Co do opieki medycznej to też dziwią mnie negatywne opinie, w zgromadzeniu jest siostra pielęgniarka (!) więc pomoc medyczna jest zawsze na miejscu, zawsze można zgłosić potrzebę wizyty u lekarza pierwszego kontaktu i przychodzi on wtedy do ośrodka. Ja jestem osobą która miała trochę poważniejsze problemy zdrowotne, więc musiałam często jeździć do lekarzy specjalistów poza Ośrodek i zawsze siostry mi to zapewniały, jechałam z wychowawcą lub siostrą pielęgniarką, nigdy nie było tak, żeby brakowało dostępu do pomocy medycznej. Co do kwestii wiary - ja przyszłam tam jako osoba niewierząca i nikt mi na siłę wiary nie wciskał. Owszem, trzeba było uczestniczyć w modlitwie porannej j uroczystościach kościelnych, ale jest to ośrodek prowadzony przez siostry zakonne, więc wychowują one zgodnie ze swoimi przekonaniami. Nic więcej oprócz uczestnictwa ode mnie nie wymagano, przystępowanie do sakramentu spowiedzi, czy eucharystii - nikt na to nie naciskał, nie patrzył krzywo na wychowanki, które tego nie robiły, mam wrażenie że właśnie samym pozwalano nam rozeznać się w tym wszystkim i zamiast nakazami to przykładem pokazywano czemu warto być katolikiem. Mnie to po kilku miesiącach przekonało i od tamtego momentu brałam czynnie udział w Eucharystii, przystępowałam do spowiedzi i chodziłam modlić się do kaplicy na terenie ośrodka, ale to była moja decyzja podjęta po kilku miesiącach, nikt mnie do niej nie zmuszał, ani źle na mnie nie patrzył z powodu tego, że wcześniej deklarowałam się jako agnostyczka. Moja ogólna opinia o ośrodku jest pozytywna, naprawdę uważam że to jedna z niewielu placówek tego typu, która rzeczywiście może pochwalić się jakimiś skutkami resocjalizacji u absolwentek, byłam w innym ośrodku i tamte wychowanki to wychodzą z niego gorsze niż przychodzą... U Sióstr rzeczywiście dziewczyna, która opuszcza ośrodek na 90% jest osobą, u której nastąpiła jakaś zmiana, ma ambicje, jakieś zasady moralne. Gdybym kiedyś nie daj Boże musiała umieścić dziecko w tego typu placówce to szczerze tylko w Łagiewnikach. Idealny nikt nie jest, ale ta placówka zdecydowanie ma potencjał i widać efekty.