Pracowałem przez Work Centre (czyli Level 1 w Holandii) kilka miesięcy przy kosmetykach. I jedyne plusy jakie mogę wymienić to to, że wypłata była a poza tym miałem szczęście gdyż trafiła mi się praca z dużą ilością godzin.
Natomiast to, jak biuro traktuje swoich pracowników to jest jakiś ponury żart. Zacznijmy ego, że w biurze w Opolu mówi się ludziom, że nocki są płatne 125% i pokazuje się zdjęcia lokalizacji gdzie będą mieszkać, co na miejscu okazuje się nieprawdą. Nocki, nadgodziny - wszystko jest płacone 100%. A lokalizacja często okazuje się inna.
Kwestia zakwaterowania również pozostawia wiele do życzenia. O ile na pierwszą lokalizację nie mogę narzekać, było całkiem komfortowo (łóżko i półka w szafie, duża kuchnia i lodówki, czego chcieć więcej), to już mieszkanie w bungalach to dramat. Dwie osoby w pokoju z łóżkiem piętrowym. W pokoju gdzie jedna osoba nie może się swobodnie obrócić. I jedna, mała szafka. 6 osób w domku, a dla 6 osób lodówka o wysokości ok. 1 metra, obok zamrażalnik podobnej wielkości. Nie oczekiwałem luksusów, ale litości.
Naszą koordynatorką była pani o imieniu na literę J. zdrobniale wszyscy mówili A. Jak w większości wyglądał jej kontakt z podopiecznymi? Jesteś chory? Źle się czujesz? Możesz wracać do Polski. Nie przyszedłeś do pracy nawet o tym nie informując? Możesz wracać do Pol... a nie, przepraszam. Masz znajomości więc zostaniesz. Dochodziło do sytuacji gdy to Holendrzy odwozili do domu osoby, które źle się czuły lub były chore, bo pani A. nie potrafiła lub nie chciała się tym zająć. Załatwienie jakiejkolwiek sprawy graniczy z cudem. Masz szczęście gdy w końcu wywalczysz swoje.
Jak również wiadomo, za granicą można też spotkać sporo ludzi, których można określić słowem "patologia". Takie osoby, nie mieszkają w jednym domku, o nie. Decyzją managera są porozrzucane po różnych domkach zatruwając życie normalnym ludziom. Sprytnie, mniej problemów.
Co do samego miejsca pracy to nie mogę narzekać. Praca czysta, niezależna od pogody, dużo godzin. Praca jeden tydzień od 6 do 18, w następnym od 18 do 6. Szef ciągle narzekający, że za wolno. Ale da się przeżyć.
