Opinie Metalfan Szubin - 325 opinii - GoWork.pl

Opinie(325)

Praca i zarobki

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Po Swojemu

28.07.2026 13:07

Pracownik

Pracuję w firmie Metal-Fan już od kilku lat i z mojego doświadczenia wynika, że wiele negatywnych komentarzy jest mocno przesadzonych albo przedstawia tylko jedną stronę sytuacji. Jest to firma produkcyjna, więc zdarzają się trudniejsze zamówienia, krótkie terminy oraz bardziej nerwowe okresy. Nie jest to jednak nic nadzwyczajnego w tej branży. Osoby, które wykonują swoje obowiązki sumiennie, przestrzegają zasad i potrafią współpracować z innymi, nie mają problemów ani z przełożonymi, ani z pozostałymi pracownikami. Nie zgadzam się również z opiniami o rzekomo bardzo ciężkich warunkach pracy. Praca na produkcji z założenia nie jest pracą lekką i biurową, dlatego trzeba liczyć się z hałasem, pracą fizyczną czy określonym tempem realizacji zamówień. Nie oznacza to jednak, że warunki są złe. Pracuje tu ponad 100 osób, gdyby było tak źle jak ludzie piszą w komentarzach to myślę, że tylu ludzi by tutaj nie pracowało. Atmosfera w firmie jest dobra, w razie potrzeby można liczyć na pomoc bardziej doświadczonych kolegów i koleżanek. Kwestie podejścia przełożonych mogą być oczywiście różnie oceniane, jednak moim zdaniem dużo zależy od zaangażowania, podejścia do pracy i rzetelnego wykonywania swoich obowiązków przez pracowników. Uważam, że firma jest dobrym miejscem dla osób odpowiedzialnych, pracowitych i świadomych tego, jak wygląda praca w branży produkcyjnej. Rzeczywiście, aktualnie przechodzi trochę gorszy okres ale małymi krokami wszystko idzie w dobrym kierunku, zamówień jest bardzo dużo, nic, tylko pracować :) Oczywiście, jak w każdej firmie, zdarzają się bardziej wymagające dni, ale ogólnie oceniam pracę oraz firmę pozytywnie.

Marcin

28.07.2026 21:45

Pracownik

Jakie brednie Chyba kogoś poniosła fantazja

Julian

29.07.2026 14:09

Inne

A co jest fantazją? No bo jak tak no to warto wyjasnić, jaka jest prawda co nie.

Spaw

28.12.2025 13:38

Pracownik

Jak już szczerze, to jestem jeszcze pracownikiem. Spawaczem. I po przeczytaniu tej „wyważonej” opinii czuję, że trzeba powiedzieć kilka rzeczy równie wprost — bez emocji, ale też bez lukrowania rzeczywistości. Po pierwsze: fakt, że to nie jest więzienie i „można odejść”, nie jest żadnym argumentem na obronę warunków pracy. Ludzie odchodzą właśnie dlatego, że jest źle. A możliwość odejścia nie usprawiedliwia chaosu, stresu, braku stabilności ani problemów z wypłatami. To absolutne minimum, nie zaleta. Tak, wielu z nas zaczynało tu od zera. Ale dawaniu szansy musi towarzyszyć odpowiedzialność. Nauka zawodu nie polega na wrzuceniu człowieka na głęboką wodę i wymaganiu od pierwszego dnia pełnej wydajności bez prawa do błędu. Tu nie ma tolerancji. Nie spawasz idealnym ściegiem — wypad. Nie wyrabiasz normy — wypad. To nie jest nauka, to presja. Opóźnienia w wypłatach to nie „trudniejszy okres”. To fundament zaufania między pracownikiem a pracodawcą. Można rozmawiać o wszystkim, ale pieniądze na czas to podstawa. Bez tego żadna firma nie jest normalnym miejscem pracy, niezależnie od historii czy dobrych intencji. Argument o zaliczkach i „pomocy właściciela” też wymaga uczciwości. Jednorazowe gesty nie zastąpią systemu. Pomoc uzależniona od relacji, nastroju czy wdzięczności to nie pomoc — to uznaniowość i haczyk, który ma sprawić, że pracownik będzie siedział cicho. Mówienie, że „problemy wzięły się z braku rozmowy pracowników”, to przerzucanie odpowiedzialności w dół. To nie pracownicy są od naprawiania strukturalnych problemów firmy. Rozmowa ma sens tylko wtedy, gdy ktoś jej realnie słucha i wyciąga wnioski. Wielu ludzi próbowało rozmawiać — bez efektu. A teraz codzienność hali. Widziałeś kiedyś twarze lakierników w trakcie pracy? Z bliska? Widziałeś, gdzie najbardziej osiada farba? Przy nosie. Dlaczego? Bo filtrują płucami. Maski są fikcją, wentylacja nie działa, bo jej po prostu nie ma. I to nie firma zapłaci za kilka lat leczenia — zapłaci człowiek. Zdrowiem. Zimą hala bez grzania, bez wentylacji. Jedyny ruch powietrza jest wtedy, gdy ktoś otworzy ją na przestrzał. Powietrze stoi. Pył, opary, smog — widać to gołym okiem. Mgła. Oddychasz tym cały dzień. To nie są wyjątkowe sytuacje, tylko codzienność. Poproś o podstawowe narzędzie, choćby o suwmiarkę, uchwyt spawalniczy. Serce wali, zanim zapytasz, bo wiesz, że będzie afera. A mówimy o podstawowym narzędziu pracy. Skoro nie ma realnej kontroli jakości, to chociaż dajcie możliwość samokontroli. Ale tu za pytania dostaje się bury. Już wiesz, że filtr do maski musisz kupić za swoje. Wózki widłowe bez aktualnych badań technicznych to nie oszczędność, tylko igranie z bezpieczeństwem ludzi. Migomaty często niesprawne — zamiast wymiany ciągłe lepienie i kombinowanie, byle jeszcze chwilę działało. Tę chwilę zawsze ryzykuje pracownik, nie właściciel. Gdy coś się spieprzy „A”, winny nigdy nie jest „na górze”. Zawsze ktoś na dole. Odpowiedzialność idzie w dół, bury też — od W i od A — że nie ma wydajności. Zawsze na pracownika. Jest jeszcze jedna rzecz: odejście stąd to kolejny stres. Szef nigdy nie zapytał nikogo o powód. Nigdy nie podał ręki. Nigdy nie powiedział „dziękuję”, nawet jeśli pracownik był gotowy normalnie się pożegnać i wielokrotnie byłem tego świadkiem. W momencie odejścia człowiek przestaje się liczyć a szef ucieka, żeby się nie zobaczyć, bo może wyskoczyć z łapami na parownika. To bardzo dużo mówi o tym miejscu. Stwierdzenie, że „łatwo jest narzekać po odejściu”, też jest nieuczciwe. Często dopiero po odejściu człowiek odzyskuje dystans i odwagę, żeby powiedzieć, jak było naprawdę. Milczenie w trakcie pracy bardzo często wynika ze strachu o utratę źródła dochodu, a nie z obojętności. Krytyka nie jest hejtem. Często jest ostatnią formą szczerości, na jaką ludzi stać po miesiącach frustracji. Nie wszystko było złe. Ale mówienie, że „nie jest tak źle”, gdy realne problemy dotykają codziennego życia pracowników, jest po prostu pomijaniem faktów. I może zamiast pytać pracowników, czy zrobili wszystko, żeby było lepiej, warto zapytać jedno, podstawowe pytanie: czy firma zrobiła wszystko, żeby ludzie nie musieli pisać takich opinii?

Lody na patyku

26.03.2026 19:46

Pracownik

nic sienie zmieniło, wciąż wyzwiska, krzyki i obrażony W. nie można się odezwać, aha, jest przeciąg, bo wrota są otwarte, no tak - wentylacja

EmWu

11.04.2026 22:16

Inne

To raczej zredagowana wypowiedź przez pana Dyrektora A.P., lub samego Bosa, który spawacz by tak to napisał z przecinkami, w cudzysłowiu, elokwentnie, tak stylistycznie. Śmiech na sali.

Tata

23.12.2025 18:39

Pracownik

Jestem obecnym pracownikiem MetalFanu i po przeczytaniu opinii publikowanych w tym miejscu czuję, że trzeba powiedzieć coś wprost, bez emocji, ale też bez zamiatania czegokolwiek pod dywan. Po pierwsze: to nie jest więzienie. Nikt nie jest tu trzymany siłą. Każdy, kto tu pracuje albo pracował, miał wybór — zostać lub odejść. Skoro jednak był wybór, to warto też mieć uczciwość i spojrzeć na to miejsce całościowo, a nie wyłącznie przez pryzmat momentu odejścia. Prawda jest taka, że zdecydowana większość z nas zaczynała tutaj od zera. Bez doświadczenia, bez zawodu, często bez pewności siebie. MetalFan dał szansę ludziom, którym inni tej szansy nie dali — dał pracę, czas na naukę, możliwość popełniania błędów i stawania się fachowcem. Dzisiejsze „sukcesy” wielu osób mają swoje fundamenty właśnie tutaj, choć dziś łatwo o tym zapomnieć. Czy wszystko było idealne? Nie. I nikt rozsądny tego nie twierdzi. Były lepsze i gorsze momenty, były trudne decyzje, były nerwy, a w ostatnim czasie pojawiły się też opóźnienia w wypłatach. Ale uczciwe pytanie brzmi: czy jeden trudniejszy okres ma przekreślać całą historię firmy i ludzi, którzy ją tworzyli? Zanim ktoś napisze kolejną negatywną opinię, warto zapytać samego siebie: czy właściciel zawsze patrzył tylko na swoje interesy? Czy nigdy nie zaufał człowiekowi, nie dał zaliczki, nie pomógł w prywatnej sytuacji, nie przymknął oka, kiedy ktoś miał trudny moment? Czy naprawdę nigdy nie można było na niego liczyć, gdy ktoś potrzebował wsparcia? Ja wiem, że takie sytuacje miały miejsce. I wiem, że niejedna osoba, która dziś krytykuje, w odpowiednim momencie tej pomocy doświadczyła. Tylko że wdzięczność bardzo łatwo znika, kiedy pojawia się rozczarowanie. Nie ze wszystkimi decyzjami właściciela trzeba się zgadzać. Ja sam się z niektórymi nie zgadzam. Ale warto zadać sobie kolejne, trudniejsze pytanie: jak każdy z nas zachowałby się na jego miejscu, będąc pod stałą presją, bez realnego wsparcia, często zostawiony sam z problemami, o których inni woleli milczeć, zamiast otwarcie o nich rozmawiać? Bo trzeba to powiedzieć jasno: wiele problemów nie wzięło się z jednego „złego człowieka”. Wzięły się z braku rozmowy, obojętności i biernej postawy. Z tego, że łatwiej było nie reagować, a później — po odejściu — napisać wszystko w internecie. Firma to nie tylko właściciel. Firma to ludzie, a każdy z nas miał i ma wpływ na to, jak ona funkcjonuje. Dziś hejt jest najprostszą drogą. Najłatwiej napisać, że wszystko było złe. Trudniej przyznać, że było też dużo dobrego: stabilna praca, możliwość utrzymania rodziny, nauka zawodu, rozwój, normalna codzienność. Przecież nie pracuje tu wiele osób dlatego, że „nie ma wyjścia”, tylko dlatego, że chcą pracować i mieć z tego poczucie sensu. Warto też pamiętać o jednym: nikt w tym zakładzie nie był skreślany tylko dlatego, że czegoś nie umiał. Wręcz przeciwnie — wiele osób dostało szansę właśnie dlatego, że chciało się nauczyć. I to jest coś, czego nie da się wymazać jednym wpisem pełnym żalu. Dziś stoimy w punkcie, w którym warto się zatrzymać i pomyśleć. Bo jeśli dalej będziemy tylko narzekać, podkopywać zaufanie i działać każdy na swoją stronę, to może się okazać, że za chwilę nie będzie już gdzie pracować. I wtedy pojawi się pytanie: czy każdy z nas odnajdzie się w innym miejscu? Czy nowy zakład okaże się idealny, bez problemów, napięć i trudnych decyzji? Praca to nie bajka. Każde miejsce ma swoje wyzwania. Różnica polega na tym, czy chcemy być częścią rozwiązania, czy tylko częścią problemu. Nie wszystko jest tak złe, jak się tu pisze. Czasem problem jest głębszy, bardziej złożony i wymaga rozmowy, a nie publicznego osądzania. I może zamiast kolejnego wpisu pełnego żółci, warto zapytać siebie: czy zrobiłem wszystko, żeby było lepiej, zanim uznałem, że wszystko jest stracone? Zdrowych Wesołych Świąt ludziska i dla Ciebie Szefie.

Joanna

21.01.2026 17:47

Inne

Chcę dopytać o to płacenie za błędy, bo to stoi w sprzeczności z tym, pisali wyżej o nauce. Potrącają wam z pensji za każdy zepsuty detal czy materiał? I jak duże to są kwoty, że aż tak to odczuwacie?

Lody_na_patyku

21.01.2026 19:04

Były pracownik

Nie mogę w pełni odpowiedzieć na te pytanie. Z firmą rozstałem się parę lat temu Wiele informacji mam od osób trzecich, pracowników/byłych pracowników. Z tego co się dowidziałem, jest to potrącenie z pensji.