Opinie Fundacja Gajusz Łódź - 60 opinii - GoWork.pl

Opinie(60)

Praca i zarobki

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Mikela

06.01.2026 12:10

Były pracownik

Po dwóch latach spędzonych w tej organizacji mogę powiedzieć jedno – to miejsce, w którym rządzi strach, presja psychiczna i ciągła kontrola, a nie prawdziwe zarządzanie czy współpraca. Codziennie nie chodzi tu o ocenę efektów, ale o to, żeby podważyć czyjeś kompetencje, zdyskredytować publicznie i mówić do ludzi w sposób, który raczej upokarza, niż motywuje. Krytyka? Nie na temat pracy, tylko personalna – w formie ironicznych docinków, insynuacji, albo sugestii, że ktoś nie jest lojalny. Z zarządzaniem ma to niewiele wspólnego, bardziej przypomina stałe dyscyplinowanie. Styl kierowania to mikro-zarządzanie w czystej postaci, z dozą kapryśnej arbitralności. Każda, nawet drobna decyzja, jest pod lupą, polecenia zmienia się bez żadnego wyjaśnienia, a potem rozlicza się wstecz. Co to daje? Niezależnie od tego, co zrobisz, zawsze jesteś „winny”. Jasnych zasad i mechanizmów odwoławczych brak jak to w czarnej dziurze. Autonomia? Traktowana jak wróg – samodzielność? Kończy się albo personalnym atakiem, albo „korygowaniem” na oczach innych. No i ten klasyczny mobbing: powtarzalne, ciągnące się miesiącami zachowania, które mają podporządkować albo zmusić do odejścia. Podważanie wiarygodności, sprzeczne polecenia, publiczne upokorzenia, zrzucanie odpowiedzialności i atmosfera ciągłego zagrożenia – to normalka. Jakby tego było mało, próby zgłaszania problemów są nie tylko ignorowane, ale często obracane przeciw osobie, która cokolwiek mówi. Realna ścieżka ochrony? Nie istnieje. Główną zasadą działania jest kontrola – wszystkiego i wszystkich. Zaufania zero, a każdy ruch musi być ręcznie zatwierdzony. Wtrącanie się w każdy etap pracy, a potem żądanie wyjaśnień nawet z najdrobniejszych decyzji. Brak delegowania choćby kawałka odpowiedzialności, a zasady zmieniają się w zależności od humorów kierownictwa. Systemowego zarządzania nie ma – działa tylko władza personalna. Skutki? Wysoka rotacja, zwolnienia na zwolnieniach, wypalenie zawodowe i spadek jakości pracy. Nikt tu nie skupia się na wynikach, tylko na tym, żeby nie narazić się szefostwu. Inicjatywa? Lepiej się nie wychylać, bo kończy się karą. To środowisko, w którym chodzi o przeżycie, nie o rozwój czy realizację jakiejkolwiek misji. Do tego dochodzą ryzyka: prawne i wizerunkowe, bo nękanie psychiczne jest tolerowane, a mechanizmy reagowania to fikcja. Deklaracje, polityki, procedury – tylko na papierze. Dokumenty mówią o etyce czy „otwartej komunikacji”, ale nikt tym się nie przejmuje. Audyty czy rozmowy rozwojowe? Trochę jak polowanie na czarownice – nie po to, by poprawić, ale by wyłowić „niewygodnych”. Zgodność z przepisami? Tylko fikcja; prawdziwie rządzi tu kultura strachu i rozliczeń personalnych. Krótko mówiąc: to miejsce oparte na psychicznej przemocy, skrajnej kontroli i atakach podnoszących ciśnienie. Decyzje zapadają… cóż, jak komu pasuje, a ludzie są tu raczej jak przeszkody do pilnowania niż partnerzy do działania. Organizacja żyje presją, nie kompetencjami. Jeśli ktoś liczy na choćby odrobinę profesjonalizmu, szacunku czy odpowiedzialności, szybko się rozczaruje – to środowisko po prostu toksyczne i wykańczające.

kolejny kandydat

19.12.2025 15:24

Kandydat

Postaram się merytorycznie, choć uważam, że utrzymanie wypowiedzi w eleganckim tonie jest nieadekwatne do sposobu traktowania kandydatów przez Fundację Gajusz. Brałam udział w rekrutacji na specjalistę ds. komunikacji zewnętrznej i mediów społecznościowych/digital fundraisingu. Podpisuję się pod każdym słowem, które padło w ostatniej wypowiedzi innej kandydatki. Generalnie na początku jest miło. Otrzymałam zaproszenie na rozmowę online z działem personalnym, dostosowując się do dnia, którym była sobota. Nie widzę problemu w tym, aby poświęcać czas na rekrutację w weekend, natomiast oczekuję szanowania mojego czasu, co było ignorowane od samego początku trwającego procesu. Miałam otrzymać maila ze szczegółami drugiego etapu, który jednak… dotarł z kilkudniowym opóźnieniem. Podczas drugiego etapu, wraz z trójką innych kandydatów, pracowaliśmy w grupie, bacznie obserwowani przez osoby decyzyjne. 4h współpracy a na koniec usłyszeliśmy, że dostaniemy feedback za 2 dni. Ocenie miały też podlegać wysłane mailowo zadania indywidualne oraz testy psychologiczne. Nikt do mnie nie oddzwonił ani nie wysłał wiadomości zwrotnej. Po tygodniu postanowiłam zatem napisać, aby nie pozostać z brakiem informacji. Oddzwoniła do mnie asystentka biura, zapraszając na 3 etap (dostałam informację, że zakwalifikowały się do niego 3 osoby), podany dzień niestety nie pasował do moich planów, więc usłyszałam, że zostanie wybrany inny termin. Jednak już wtedy czułam, że ten proces zupełnie nie powinien tak wyglądać… Do dziś nie otrzymałam żadnej odpowiedzi… Fundacja Gajusz wypowiada się w górnolotnych słowach, ale zapomina o zasadach dobrego traktowania drugiej strony. Czy naprawdę tak ciężko jest dziś, w dobie wysoko rozwiniętej technologii, zadzwonić/napisać wiadomość? Na żadnym z etapów nie przewijały się konkrety dotyczące warunków zatrudnienia. Na początku procesu rekrutacyjnego usłyszałam, że Fundacji Gajusz zależy, aby kandydaci przede wszystkim wyszli z poczuciem satysfakcji i wiedzy na temat Fundacji. Chyba jednak lepiej mi było żyć w bańce i myśleć, że w Fundacji Gajusz dzieją się same szlachetne rzeczy. Nie tylko pozostawiacie po sobie rozczarowanie, ale przede wszystkim tracicie czas - kandydata i swój. Pytanie: Po co to robicie?

Morwa

16.12.2025 11:08

Kandydat

Proces rekrutacji w Fundacji Gajusz okazał się dla mnie bardzo rozciągnięty, czasochłonny i finalnie rozczarowujący. Etap 1 – online Pierwsza rozmowa odbyła się online z działem personalnym. Bardzo miła, godzinna rozmowa o doświadczeniu zawodowym, HR opowiedział o Fundacji i trochę o zakresie obowiązków na danym stanowisku. Po tym etapie – jeśli kandydat wzbudzi zainteresowanie – otrzymuje się zadania (kilka) do wykonania w domu oraz jedno dodatkowe zadanie, które ma być omawiane później na miejscu (z uwagi na bardzo długi tekst). Etap 2 – w siedzibie Fundacji Drugi etap trwa około 4 godzin. Najpierw kandydaci są oprowadzani po wszystkich piętrach i działach Fundacji. Następnie odbywa się praca w grupach - kilka zadań do wspólnego opracowania, zakończonych prezentacją wyników. Pracuje się z osobami, które widzi się pierwszy raz w życiu, nie zna się ich imion, a mimo to trzeba wspólnie przygotować i zaprezentować efekty pracy. Przez cały ten czas kandydaci są w ciszy obserwowani przez pracowników. Etap 3 – zamiast konkretów… powtórka z pierwszego etapu Tutaj wydawałoby się, że jedziecie omawiać warunki zatrudnienia, ale nic bardziej mylnego! Już od pierwszych minut trzeciego etapu poczułam się źle i wiedziałam, że to nie miejsce dla mnie. Trzeci etap wyglądał tak, jakby rekrutacja zaczynała się od początku. Znów pojawia się grupa osób, które wcześniej obserwowały pracę w grupach, z wydrukowanym Twoim CV, i… zaczyna się od nowa: ponownie opowiadanie o swoim doświadczeniu, motywacja do pracy, pytania o radzenie sobie psychiczne, wrażliwość, empatię, ale i odporność na krytykę i uwagi omawianie błędów z zadań i pytanie: „Czy takie błędy będziesz popełniać także w pracy?” Ten etap spokojnie mógł odbyć się online. Zorganizowany w środku dnia, więc znów musisz poświęcić swój dzień pracy dla Fundacji, bo chcą wszystkie spotkania odbywać na żywo. Zero rozmowy o warunkach zatrudnienia. Przez 3 etapy nie padło ani jedno słowo o wynagrodzeniu, rodzaju umowy czy oczekiwaniach Fundacji. Obiecano telefon kolejnego dnia z działu personalnego - nikt nie zadzwonił. Cisza. Zero podziękowania za poświęcony czas. W sumie 3 dni wyjęte z życia i pracy, a proces pozostawił mnie z poczuciem braku szacunku do czasu kandydatów. Rekrutacja jest przeciągnięta, chaotyczna, powtarzalna i nie daje żadnej informacji zwrotnej na koniec. Na podstawie tego, co zobaczyłam, Fundacja Gajusz niestety sprawia wrażenie miejsca, które bardziej skupia się na własnych procedurach niż na ludziach. Dodatkowo przedział zarobków niewspółmierny do oczekiwań. To co na początku w tej rekrutacji wydawało się nowością i profesjonalizmem okazało się tylko wydmuszką.

Ada

18.12.2025 16:41

Inne

Zgadzam się z Tobą. O wynagrodzeniu i warunkach nie mówią bo biorąc pod uwagę wymagania jest ono śmiesznie niskie. Poszłam do hospicjum na łupkowej i zupełnie inne warunki same rekrutacji i też poszanowania dla Twoich potrzeb pod kątem tego że wiesz za ile pracujesz i co otrzymujesz w zamian. Plus osoby zarządzające biorą pod uwagę to że nie jest to praca marzeń i trzeba budować partnerską atmosferę a nie jak w korporacji. Miałam spotkanie z Prezes Zarządu i muszę przyznać że czułam się bardzo osaczona i pytania nie wiele miały wspólnego z moją przyszłą pracą. Jest bardzo pasywnie agresywna oraz zamiast pozytywnego podejścia to szukanie „dziury w całym” takie mam odczucia a mam 17 lat doświadczenia w pracy w różnych NGO