Z perspektywy czasu i po doświadczeniach w innych miejscach pracy potrafię dziś docenić rzeczy, które w Lumberjack’s były naprawdę w porządku.
Przede wszystkim rozliczanie czasu pracy i wynagrodzenia. Nadgodziny, godziny nocne oraz praca w soboty i niedziele były rozliczane tak, jak powinny. Za każdą przepracowaną minutę należało się wynagrodzenie i pod tym względem nie mam firmie nic do zarzucenia. A wiem, że nie wszędzie jest to tak oczywiste, jak powinno być.
Jeśli chodzi o organizację pracy, w okresie mojego zatrudnienia były kwestie, które moim zdaniem można było poprawić. Jako kierownicy zmian rozmawialiśmy z osobami wyżej o problemach zgłaszanych przez pracowników i o tym, co warto zmienić. Nie wszystko wyglądało idealnie, ale istniała możliwość poruszania tych tematów. Nie wiem, jak sytuacja wygląda obecnie, i zakładam, że przez ten czas wiele mogło się zmienić.
Jeśli chodzi o wymagania wobec pracowników, uważam, że zaangażowanie ma znaczenie. Trudno oczekiwać, żeby osoby sumiennie wykonujące swoje obowiązki będą stale nadrabiały za tych, którzy podchodzą do pracy po łebkach. W gastronomii naprawdę jest co robić i raczej nikt nie przychodzi tam po to, żeby podziwiać, jak inni pracują. Jeśli ktoś liczy na to, że przepracuje zmianę najmniejszym możliwym wysiłkiem, a resztę zrobią za niego koledzy, to chyba pomylił branżę.
Sama odeszłam z własnej decyzji, ponieważ w tamtym okresie życia potrzebowałam spokoju, oddechu i czasu, żeby poukładać kilka spraw.
Nie jest to więc opinia osoby zwolnionej ani kogoś, kto chce się odegrać na byłym pracodawcy.
Nie uważam, że było idealnie (bo nigdzie nie ma idealnie), ale nie oceniam tego miejsca pracy źle.