Opinie BFF Polska Łódź - 77 opinii - GoWork.pl

BFF Polska

Profil oficjalny - płatna współpraca

Oferty pracy(5)

Opinie(77)

Oferty pracy(5)

O nas

Nasza historia

Nasza misja i wartości

Firma w liczbach

Proces zatrudniania

Benefity

Kontakt

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Nowy wpis

Ja już po

30.06.2026 22:40

Były pracownik

W trakcie mojej pracy w BFF niejednokrotnie zetknęłam się z opinią głoszącą, że “ta firma stoi na ludziach” - zgadzam się, można spotkać tu wiele serdecznych, uczynnych, pomocnych i szczerych osób, które są ogromną wartością dodaną spółki. I w tym miejscu atuty BFF chyba się kończą. Zwłaszcza, że nawet najmilsi ludzie mają swoje granice wytrzymałości, a firma jakby zawzięcie je testuje, narusza, a ostatecznie podejmuje próbę ich całkowitego obalenia. Gdybym miała użyć jednego słowa do opisania BFF byłaby to “Frustracja”. Poziom tej frustracji rośnie odwrotnie proporcjonalnie do średniej wieku pracowników. Może i hasło “młody dynamiczny zespół” brzmi zachęcająco, jednak w BFF stoi za nim jedna prosta idea - oszczędzanie pieniędzy na wszystkim, a zwłaszcza na pracownikach. W ten oto sposób firma z miesiąca na miesiąc pustoszeje - odchodzi wykwalifikowana i doświadczona kadra, a w ich miejsce pojawiają się młode, podekscytowane twarze, które dopiero (albo nawet jeszcze nie) opuściły mury uniwersytetu. Niestety ekscytacja szybko znika z tych młodych twarzy, gdy okazuje się, że po miłym dniu zapoznawczym zderzają się z okrutną BFF-ową rzeczywistością, w której to zostają sami sobie sterem, okrętem i kapitanem, ponieważ prawie cała załoga zdążyła już opuścić pokład. W ten sposób BFF usiłuje łatać rozrastające się w oszałamiającym tempie dziury kadrowe za pomocą stażystów, praktykantów i świeżo upieczonych absolwentów - bo przecież przy obecnych realiach rynku pracy młodzi zadowolą się każdą pracą za minimalne wynagrodzenie na umowie zlecenia. A co jeśli nawet młodzi rezygnują z pracy w firmie? Długotrwały wakat bez ochotników na jego zapełnienie nie jest przecież najlepszą promocją firmy. Ale spokojnie, BFF również na to ma niezawodny sposób. Wystarczy zredukować zespół, obowiązki brakującego pracownika rozdysponować między tych, którzy jeszcze zostali, a zaoszczędzone wynagrodzenie wpisać w zyski spółki, które następnie zostaną wykorzystane do promocji firmy i zachęcania tych właśnie młodych podekscytowanych twarzy do zaaplikowania na staż w BFF. W efekcie liczba pracowników maleje, liczba obowiązków pozostaje bez zmian, a jedynym elementem, który faktycznie rośnie, są oczekiwania wobec tych, którzy jeszcze nie zdążyli odejść. Wracając jednak do frustracji. Frustracja ta, w cyklu rocznym życia spółki, utrzymuje się na stale wysokim poziomie, jednak szczególnie wzrasta w okresie okołokwietniowym, kiedy to ktoś ważny we Włoszech ponownie uruchamia korporacyjną wersję „Koła Fortuny” i losuje kolejny powód, dla którego pracownicy znów nie otrzymają ani premii, ani podwyżek Gdybym miała opisać politykę premiową BFF jedną metaforą, powiedziałabym, że pieniądze są deszczem, HQ we Włoszech jest dachem, grupa, do której należy BFF PL jest rynną, a Polska to zapomniany, przesuszony kwiatek stojący w rogu parapetu, który z utęsknieniem patrzy jak na zewnątrz pada. Jednak prawdziwą studnią bez dna, z której frustrację można czerpać bez końca, pozostaje HQ we Włoszech. To właśnie w tym centrum dowodzenia podejmowane są najważniejsze decyzje biznesowe, które determinują pozycję firmy na rynku międzynarodowym. Na przykład decyzja, czy Bożenka z Działu Strategicznego Niedoboru Budżetu może wyjątkowo pracować zdalnie we wtorek, żeby po pracy zdążyć na występ swojego kota w przedszkolnym przedstawieniu. Wniosek Bożenki oczywiście zostanie potraktowany priorytetowo i przekazany do odpowiednich szczebli decyzyjnych, a odpowiedź (przy dobrych wiatrach) nadejdzie jakieś dwa tygodnie po wydarzeniu, którego dotyczył. Z niewyjaśnionych przyczyn nawet najbardziej trywialne decyzje wymagają akceptacji z Mediolanu. Trudno bowiem zignorować niepodważalny wpływ jednorazowej pracy zdalnej pracownika z Łodzi na wyniki finansowe międzynarodowej korporacji. Co ciekawe, presja na obecność w biurze we wtorki i czwartki jest tak duża, że pracownicy regularnie słyszą, iż lepszym rozwiązaniem będzie jednodniowy urlop lub zwolnienie lekarskie niż wykonanie dokładnie tej samej pracy z domu, bez generowania opóźnień czy przestojów. Najwyraźniej, w firmowej hierarchii wartości obecność w biurze zajmuje wyższe miejsce niż faktyczne wykonywanie obowiązków zawodowych. No cóż, przynajmniej slogan firmy nie kłamie. BFF rzeczywiście jest bankiem jak żaden inny. To po prostu nigdy nie był komplement.

Nowy wpis

Ja już po

30.06.2026 22:47

Były pracownik

Jeśli ktoś jest jeszcze na siłach, by kontynuować lekturę mojego skromnego katalogu smutków i żali, zapraszam do niniejszego komentarza po małą dogrywkę (Mój poziom frustracji niestety przekroczył dopuszczalny limit znaków) Kolejną regularnie napływającą falę frustracji powoduje fakt, że w BFF pracownicy traktowani są bardzo różnie - nie tylko ze względu na zajmowane stanowisko, ale również ze względu na dział, w którym pracują. W firmie funkcjonuje niepisana, niemal klasowa hierarchia, o której istnieniu wszyscy wiedzą, choć zapytani zapewne zgodnie będą twierdzić, że nic takiego nie ma miejsca. Hierarchię tę można dostrzec zarówno w codziennych, prozaicznych sytuacjach, jak i przy okazji decyzji mających realny wpływ na życie zawodowe pracowników. Jedni słyszą, że zgodnie z polityką firmy, rok pracy to zbyt krótki okres, by w ogóle myśleć o podwyżce, podczas gdy inni otrzymują ją przy okazji podpisywania aneksu po zakończeniu trzymiesięcznego okresu próbnego. Niektóre benefity funkcjonują jako benefity ogólnofirmowe, dopóki nie okaże się, że dotyczą jedynie wybranych działów lub pracowników. Doświadczenie pracy w BFF uczy, by nie pytać, jakie zasady przyznawania benefitów obowiązują w firmie, ponieważ można podejrzewać, że odpowiedź na to pytanie brzmi: „to zależy, kto pyta”. Niemniej jednak, opisana hierarchia wcale nie oznacza życia w korporacyjnym luksusie dla tych, którzy akurat znaleźli się na jej wyższych szczeblach. Jeżeli jednak istnieje obszar, w którym firma rzeczywiście konsekwentnie realizuje zasadę równości, są nim benefity - tutaj wszyscy pracownicy mogą liczyć na podobny poziom rozczarowania. Ponadto, gdy raz na jakiś czas po biurze krąży wieść, że komuś udało się wynegocjować lepsze warunki zatrudnienia, uzyskać dodatkowy benefit lub zachować przywilej, który wydawał się już zagrożony, w powietrzu odczuć można lekki powiew nadziei cicho szepczącej, że istnieje jeszcze jakaś szansa. W tym przypadku jednak nadzieja umiera jako pierwsza, pozostawiając po sobie gorzki posmak podwójnego rozczarowania - firmą za to, jaka jest, oraz własną naiwnością, która po raz kolejny pozwoliła uwierzyć, że ta dystopijna historia może mieć jeszcze szczęśliwe zakończenie. Jeśli chodzi o mnie, resztki nadziei ulotniły wraz z jednym z ostatnich pozytywnych elementów pracy w BFF — benefitem „Pasja w życiu, pasja w pracy”. Najwyraźniej uznano jednak, że doszło do pewnego nieporozumienia. To nie firma powinna wspierać pasje pracowników poza pracą. To pracownicy powinni odnaleźć pasję w samej pracy. Najlepiej taką, która nie wymaga dodatkowego budżetu. To już wszystko ode mnie, dziękuję wszystkim, którzy dotarli do końca!

Massimiliano ten z PL

07.04.2026 19:43

Były pracownik

Po zakończeniu współpracy mogę spojrzeć na tę firmę z dystansu – i to najlepszy moment na uczciwą, wyważoną opinię. BFF Polska S.A. i Oddział Banku w Polsce to naprawdę fajne i solidne organizacje. Kompetentni menedżerowie, sensowny zarząd, realne wsparcie rozwoju – szkolenia, certyfikaty, studia, możliwość zdobycia doświadczenia. To miejsce dało mi dużo i warto to jasno powiedzieć. Od managerów i członków zarządu w Polsce można się realnie wiele nauczyć, a w organizacji nie brakuje specjalistów i ekspertów w swoich dziedzinach. Problem zaczyna się jednak na poziomie stylu zarządzania i podejmowania decyzji w centrali. Centrala we Włoszech funkcjonuje momentami jak równoległa rzeczywistość – oderwana od operacji, realiów i specyfiki rynku. Decyzje podejmowane są często bez pełnego zrozumienia procesów i lokalnych uwarunkowań, co nadaje całej strukturze pewien… jak to ująć - unikalny charakter. Zdarzały się sytuacje, w których osoby na bardzo wysokich stanowiskach, z wieloletnim „doświadczeniem”, wymagały tłumaczenia absolutnych podstaw swojego obszaru. Samo to nie byłoby problemem – problemem była raczej reakcja: zamiast refleksji pojawiała się pewność, że to jednak inni czegoś nie rozumieją. Żeby jednak zachować uczciwość – również po stronie włoskiej jest wiele bardzo mocnych, kompetentnych osób i stanowią oni raczej większość. Niestety trudno nie odnieść wrażenia, że część kadry zarządzającej z Włoch dużo lepiej odnalazłaby się w środowisku bliższym ich naturalnym kompetencjom – być może przy zarządzaniu butikową winnicą albo rodzinnym sklepem z wędlinami. W bankowości, zwłaszcza regulowanej, ten styl daje nieco mniej przewidywalne i pożądane efekty :). Do tego dochodzi podejście do Polski, które momentami wygląda jak żywcem wyjęte z poprzedniej epoki – niedoszacowanie kompetencji lokalnych zespołów i brak realnego partnerstwa. Próby merytorycznej dyskusji często kończą się emocjami, obrażaniem się lub klasycznym „dziel i rządź”, co – trzeba przyznać – jest konsekwentnie stosowaną metodą zarządzania. Kwestie regulacyjne i prawo pracy bywają traktowane bardziej jako przestrzeń do interpretacji albo materiał do memów fruwających między pracownikami niż fundament działalności instytucji finansowej – z wyraźną kreatywnością w szukaniu rozwiązań „korzystnych dla organizacji”. Absolutnie nie stwierdzam że te obszary prawa i ich przepisy są łamane, wiadomo jest wiele interpretacji dla różnych przepisów. W kontekście ostatnich publikacji – opisywanych m.in. przez Bloomberg i Reuters – dotyczących problemów w kluczowych obszarach działalności grupy (np. sprawozdawczość finansowa czy kwestie nadzorcze), trudno uznać ten styl za przypadkowy. Można odnieść wrażenie, że rynek również z pewnym zainteresowaniem obserwuje te „eksperymenty zarządcze”, co znajduje swoje odzwierciedlenie w wycenie akcji na giełdzie we Włoszech. Na poziomie operacyjnym widać też rosnące rozwarstwienie jakości. Z jednej strony bardzo dobrzy, doświadczeni specjaliści. Z drugiej – napływ bardzo młodych pracowników, u których oczekiwania często wyprzedzają kompetencje. Dużo energii idzie w „posiadanie zdania”, znacznie mniej w jego ugruntowanie pracą i nauką. To bywa demotywujące dla osób, które faktycznie chcą się rozwijać i dowozić wyniki. HR momentami wzmacnia ten trend – większy nacisk na „dopasowanie towarzyskie” niż realne kompetencje i potencjał do pracy w wymagającym środowisku. Można odnieść wrażenie, że kluczowym KPI jest atmosfera, a nie efektywność – co działa, o ile celem jest dobre samopoczucie, a niekoniecznie wyniki. Podsumowując: lokalnie bardzo dobre miejsce do rozwoju i zdobycia doświadczenia. Globalnie – organizacja, która przy tak dużym potencjale sama utrudnia sobie wykorzystanie własnych możliwości. Z perspektywy CV – bardzo wartościowe doświadczenie operacyjne, natomiast marka jako całość zaczyna budzić więcej pytań niż daje przewag. Jeśli ktoś chce zdobyć doświadczenie, nauczyć się rozwiązywać realne problemy, prowadzić trudne dyskusje i bronić swojego zdania – trudno o lepsze środowisko.

Massimiliano

12.05.2026 14:03

Były pracownik

Typie, sam się właśnie podsumowałeś. Piszesz, że musiałeś zmienić firmę, żeby w końcu wejść w wyższy próg podatkowy, a próbujesz pouczać innych o zarobkach i rynku. Dla niektórych to nie jest żaden flex, tylko standard. AI używam świadomie, żeby nie marnować czasu na klepanie elaboratów i udowadnianie obcym ludziom w internecie, jaki jestem zajebisty i ile zarabiam. Ty najwyraźniej dalej tego potrzebujesz. I najlepsze jest to, że nazywasz firmę „śmieszną firemką”, choć sam siedziałeś tam wystarczająco długo, żeby dziś robić z siebie eksperta od jej realiów. Widocznie więcej się z niej wyciągnąć nie dało — przynajmniej w Twoim przypadku. Ale spokojnie, może jeszcze nadrobisz. Chociaż jak ktoś późno zaczyna ogarniać rynek i jak widać życie, to potem zostaje już głównie pisanie zgorzkniałych komentarzy ludziom w Internecie i samozwańcze zaliczanie się do "tych dobrze opłacanych" 😊.

Nowy wpis

Pracownik z Łodzi

26.06.2026 10:34

Były pracownik

Typie? 😂 Poluzuj leginsy dziewczynko, bo ci ciśnienie skoczy 😂 Nie pouczam, zwłaszcza Ciebie, bo to raczej nie jest podatny grunt 😂 Tak, to nie flex, to standard. Tak jak standardem w poważnych firmach jest docenianie doświadczonych pracowników, czego w bff nie ma 😊 Chcesz podwyżkę? Odejdź... 😂😂😂 Hmmm mam wrażenie, że uraziłem Twoje przerośnięte ego 😂 Rozmiar uniwersalny zmowanz Tobą, to dla mnie forma rozrywki. Musisz dorosnąć, bo jesteś komiczny niczym Pan Zieliński zza wschodniej granicy 😂

Biedapraca

07.03.2026 00:24

Pracownik

Ogromna rotacja pracowników wiele osób odchodzi, ponieważ wynagrodzenia na stanowiskach specjalistycznych są bardzo skandalicznie niskie, praktycznie zbliżone do minimalnego wynagrodzenia albo będące minimalnym wynagrodzeniem w Polsce, a jednocześnie oczekiwania wobec pracowników są bardzo wysokie. Firma zatrudnia właściwie każdego, kto spełnia podstawowe wymagania, ponieważ stale brakuje ludzi do pracy. Jeśli dostaniecie ofertę zatrudnienia naprawdę warto się zastanowić i równolegle szukać czegoś innego. Odnosi się wrażenie, że bardziej chodzi o znalezienie kogoś, kto będzie pracował za jak najmniejsze pieniądze, niż o docenienie kompetentnego pracownika. Pracownicy tylko słyszą od zarządu jak spółka dużo zarabia jakie to miliony a w tym czasie pracownicy ledwo wiążą koniec z końcem. Jedyna odpowiedz na rozmowę o podwyżkach to „wrócimy do Ciebie z odpowiedzią” problem w tym że nigdy nie wracają. O podwyżkach w praktyce można zapomnieć a jeśli komuś warunki nie odpowiadają, przekaz jest prosty: „drzwi są otwarte”. Nie ma realnej walki o utrzymanie dobrego czy doświadczonego pracownika. Premie w zasadzie nie istnieją funkcjonują raczej jako obietnice niż rzeczywistość. Tak samo albo gorzej mają w kancelarii bo pracownicy nie dostają żadnych premii, tylko podstawową pensję. Zakres obowiązków stale się powiększa, głównie dlatego, że kolejni pracownicy odchodzą, a nowo zatrudnione osoby często nie mają odpowiedniego wdrożenia – zwyczajnie nie ma kto ich nauczyć pracy. W efekcie zadania spadają na tych, którzy jeszcze zostali. Niezależnie od tego, czy ktoś jest informatykiem, analitykiem czy prawnikiem, poziom wynagrodzeń pozostaje bardzo niski porównywalny do pracy w sieciach handlowych. Warto też wiedzieć, że w przypadku chęci odejścia z pracy trudno liczyć na skrócenie okresu wypowiedzenia – zwykle nie ma na to zgody. Podsumowując to zdecydowanie odradzam to miejsce pracy. Warto trzy razy się zastanowić, zanim zdecydujecie się na zatrudnienie w BFF. Nie znam osoby która nie szuka czegoś nowego.

Pracownik Pracownik

01.05.2025 12:00

Pracownik

Proponuje zejść trochę na ziemię. W tej firmie jest kultura, że ludziom nic się nie podoba. Trochę chyba nie rozumieją, że włoska kultura taka jest i decyzje podejmuje jeden człowiek. Frustracje na to że trzeba być do końca okresu wypowiedzenia? Z przedszkola jesteś? Takimi durnymi wpisami tylko robicie robotę Ewelinie. Są osoby, które są doceniane. Mogłam iść na studia, uczę się angielskiego i dodatkowo pensja jest zawsze na konto + nadgodziny. Z premią się zgadzam bo maja problem z tym "Bank of Italy" ale to chyba sprawa bardziej polityczna. Na dłużą metę trudno tam zostać bo relatywnie mała firma. Jak ktoś zaczyna to jest to naprawdę fajne miejsce. Pozdrawiam Wszystkich co odeszli i dzielą się rozgoryczeniem! Proponuje, żeby już odpuścić bo macie chybna nowe cele!

rozbawiona

05.05.2025 11:41

Były pracownik

Pensja zawsze na konto... a gdzie ma być? Pod stołem? Listonosz ma przynieść? Przy tak nisko postawionej poprzeczce, to owszem, jest to fantastyczne miejsce do pracy. Dla studentów może być to dobre miejsce, bo firma póki co była zawsze elastyczna. Natomiast nie zmienia to faktu, że w tej firmie jest coraz gorzej. Jeszcze parę lat temu powiedziałabym, że jest to dobre miejsce, gdzie dużo się dzieje. Bezsensowne zmiany organizacyjne i brak jakiejkolwiek wizji sprawiają, że lepiej omijać to miejsce szerokim łukiem. Jest coraz więcej nowych twarzy a osoby, które siedzą cały czas albo mają mało zajęć albo mają trudności ze znalezieniem pracy, bo ich okres wypowiedzenia trwa 3 miesiące a pracodawcy rzadko chcą tyle czekać. Zahaczając o temat skrócenia wypowiedzenia, jeśli managerowie BFF oczekują, że kandydat przyjdzie szybciej niż wynosi okres wypowiedzenia, to powinni też ułatwiać życie swoim pracownikom i dać im wcześniej odejść. Dlaczego tego nie robią? Głównie ze względu na fakt, że nie ma procedur ani instrukcji i trzeba komuś przekaż, co wie. Oczywiście są też osoby, które robią to po złości, ale to raczej margines na najwyższych stanowiskach.