Polecam tę pracę osobom, które zaczynają przygodę z branżą. Można - dzięki dociekliwości - nauczyć się, jak działają wydawnictwa i poznać wszystkie patologie. Rozpoczynając pracę warto szybko zorientować się w strukturze firmy, poznać prawa przysługujące pracownikowi (grusza, dofinansowania etc.) - bo o tym się głośno nie mówi, trzeba pytać - i mieć w głowie plan na to, co zrobi się po zakończeniu pracy w tym miejscu. Trzeba myśleć o sobie i być pewnym siebie. Ale żeby za dużo złych nawyków nie przejąć, pamiętać o przyszłości poza firmą.
Kiedyś, lata temu, to było cudowne miejsce. Dziś - jest już tylko wspomnienie tych czasów. Mnóstwo zmarnowanych szans, jeśli chodzi o książki, i zamęczonych psychicznie ludzi. Wystarczy chwilę poszukać i sprawdzić, jakie tuzy branży "przewinęły się" przez to miejsce. I odpowiedzieć sobie na pytanie, czemu ich już tam nie ma.
Dużo, dużo o Znaku można napisać. Można książkę. Praca w tej firmie to mnóstwo fantastycznych znajomości, inteligentni, interesujący ludzie - przede wszystkim ci na stanowiskach szeregowych i średniego szczebla. To, co się dzieje na szczeblach "zarządzających", to dramat. Niekompetencja, frustracje, zazdrość, intryganctwo, brak jakiegokolwiek wyczucia. Podpisywanie się pod osiągnięciami innych, podkradanie autorów i pomysłów. Arogancja. W Znaku nie ma czegoś takiego, jak praca zespołowa. Nie wierzcie w to, że jest inaczej. Masz dobry pomysł? Ugryź się w język i pomyśl, komu i w jakich okolicznościach o nim opowiesz.
To widać dobrze z perspektywy czasu - praca jest atrakcyjna tak naprawdę na samym początku, obiecuje się dużo, chwyta się świeże pomysły, wykorzystuje pracownika (a właściwie inaczej - pracownicy wykorzystują siebie na wzajem), a potem - stagnacja. Znak jest pełen 1. młodych pracowników, którym wmawia się, że można zrobić karierę w tym środowisku, 2. pracowników, dla których normą jest stagnacja i zniechęcenie, którzy są przesuwani z działu do działu, którzy kiedyś mieli pomysły i działali, ale z czasem - gdy okazało się, że nie mogą liczyć na wsparcie szkoleniami, merytoryczną rozmową (bo podsumowanie i wyciąganie wniosków nie jest mocną stroną pracowników tej firmy) - rezygnowali (ci - jeśli są nieszkodliwi - trwają na stanowisku, a kiedy przestają być użyteczni - są zwalniani), 3. ludzi, którzy gardzą sobą na wzajem, autorami i pracą, ale są metodycznymi donosicielami, którzy skutecznie anektują osiągnięcia innych, jednocześnie uśmiechając się serdecznie do wszystkich - w szczególności autorów (oj, są takie dwie redaktorki, z imprintów literackich!). To niesamowite, ale zdecydowana większość pracowników szuka pracy pracując w Znaku. To chyba o czymś świadczy. Nie bez znaczenia może być fakt, że pracowników zwalnia się z dnia na dzień. Bez możliwości przekazania projektów promocyjnych, wydawniczych, uporządkowania pracy. Potem wmawia się innym pracownikom domniemaną niekompetencję zwolnionych. To jest klasyczna, powielana procedura. Staż pracy nie ma znaczenia.
