test

2.1.1. Wolontariat na terytorium Polski w ujęciu historycznym Początki działalności dobroczynnej w znanej nam obecnie formie wiążą się z przyjęciem chrześcijaństwa przez Mieszka I, przez co Polska znalazła się pod wpływem chrześcijańskiej kultury dobroczynności i zachodnich modeli instytucji charytatywnych i oświatowych. Sformalizowana pomoc społeczna organizowana przez Kościół katolicki zastąpiła dotychczasową solidarność i pomoc wynikającą z przynależności rodowo-plemiennej. Podobnie jak na zachodzie, polem pomocy społecznej organizowanej przez Kościół była edukacja oraz działania dobroczynne. Pierwsze szkoły działały przy parafiach, które w XIV wieku znajdowały się już w każdym mieście, a do XV wieku były lokowane również na wsiach. Najstarsza instytucja charytatywna to szpital. W średniowieczu zakres funkcji spełnianych przez szpitale był dużo szerszy niż obecnie. Miedzy innymi pełniły one rolę przytułku dla bezdomnych, hospicjum dla nieuleczalnie chorych, sierocińców czy punktów wydawania posiłków. Szpitale powstawały dzięki fundacją biskupów, bogatych mieszczan i ziemian oraz darowizną królów i książąt, a ich prowadzenie powierzano zakonom. Za najstarszą instytucję charytatywną uważany jest ufundowany przez fundację biskupią w 1108 roku szpital we Wrocławiu . Powierzanie założonych przez średniowiecznych władców szpitali zakonom można uznać za pierwszy przykład współdziałania państwa i organizacji religijnych w zakresie pomocy społecznej. Uzupełnieniem działań kościoła były inicjatywy cechów rzemieślniczych, władz miejskich oraz filantropia indywidualna. Pierwsze korporacje robotników zostały zorganizowane przy Kopalni Soli w Wieliczce jeszcze za panowania Kazimierza Wielkiego . Funkcjonowanie instytucji dobroczynnych silnie uzależnione było od koniunktury gospodarczej. Gdy na skutek zmian własnościowych na wsi i wzrostu obciążeń pańszczyźnianych oraz licznych epidemii i wojen od drugiej połowy XVI wieku liczba ubogich zaczęła drastycznie rosnąc, stan ubóstwa traci otaczającą go w średniowieczu aurę świętości i zaczyna być postrzegany jako zło zagrażające prawidłowo funkcjonującemu społeczeństwu. Aby przeciwdziałać rosnącej liczbie osób korzystających z pomocy oraz żebrzących na ulicach, zostaje wprowadzony rejestr żebraków oraz okresowa weryfikacja ich statusu majątkowego. W XVI wieku zaczynają działać na ziemiach polskich nowe formy instytucjonalne działalności dobroczynnej. W Krakowie powstają trzy nowe instytucje dobroczynne. Bank Pobożny udziela nieoprocentowanych pożyczek pod zastaw, Bractwo Miłosierdzia wspiera materialnie chorych i ubogich, a Skrzynka Św. Mikołaja wspomaga finansowo panny na wydaniu. Innym nowym podmiotem działalności charytatywnej

0 / 0

Rozdział 2. 2.1. Historia wolontariatu, 2.2. Rodzaje i formy wolontariatu 2.3. Wolontariusz 2.4. Wolontariat europejski.

0 / 0

Jan Grek (ur. w 1875, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski lekarz internista, specjalista w zakresie patologii i terapii chorób wewnętrznych. Był profesorem w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jana Kazimierza, prezesem Lwowskiego Towarzystwa Lekarskiego (1926) i późniejszy sekretarz towarzystwa. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[1]. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa[2]. W życiu prywatnym szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego; zginął wraz z nim i z żoną, Marią Pareńską-Grekową w grupie profesorów lwowskich, zamordowanych przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 r. Profesor Grek słynął ze swojego umiłowania do kolekcjonowania dzieł sztuki. To bezpośrednio przyczyniło się prawdopodobnie do tego, że wraz z nim zostali aresztowani wszyscy domownicy. Pozwoliło to Niemcom na dokonanie całkowitego rabunku zgromadzonych przez profesora cennych eksponatów.

0 / 0

2.1. Historia wolontariatu Działalność dobroczynną można było zaobserwować już w najstarszych cywilizacjach stworzonych przez człowieka, chociaż przez wieki zmieniała się jej forma i zakres aktywności Przyczyną zawsze była zawodność państwa i rynku w zaspokajaniu ludzkich potrzeb . Najstarszych korzeni istnienia i funkcjonowania organizacji dobroczynnych należy szukać w starożytnej Grecji. Pomimo tego, że nie wykształciły się tam państwowe instytucje zajmujące się opieką społeczną, pomoc potrzebującym była organizowana przez osoby prywatne. W starożytnej Grecji obowiązkiem obywatela państwa-miasta był czynny udział w życiu publicznym i politycznym swojego miasta. Wyrazem takiego udziału bogatych obywateli w życiu społecznym było na przykład dokonywanie zapisu części swego majątku na określony cel społeczny . Za pieniądze uzyskane w ten sposób miasta najczęściej kupowały zapasy zboża, które były magazynowane i w przypadku wzrostu cen sprzedawano je po obniżonych cenach najbiedniejszym obywatelom. Za pieniądze od darczyńców budowane były również publiczne szkoły i biblioteki. Na polepszenie warunków życia mieszkańców greckich polis mieli również wpływ filozofowie, którzy bezinteresownie rozpowszechniali wiedzę na ulicach. Przejawem opieki społecznej państwa nad obywatelami w starożytnej Grecji było wypłacanie zasiłków dla inwalidów społecznych oraz darmowe posiłki dla ubogich pod warunkiem, że pełnili oni jakieś funkcje społeczne . Podobne rozwiązania jak w starożytnej Grecji działały w późniejszych wiekach na terytorium Imperium Rzymskiego. Specjalne urzędy zajmowały się bezpłatnym rozdawnictwem artykułów spożywczych. Za czasów republiki było to zboże, wino lub oliwa. Natomiast w okresie cesarskim do tych produktów dołączano sól, mięso, ubrania, a także pieniądze, jednak te ostatnie były wydawane bardzo sporadycznie i miały charakter daru nadzwyczajnego. Pomoc ta udzielana była tylko wolnym obywatelom, nie podlegali jej niewolnicy, których sytuacja materialna i tak była znacznie gorsza, jednak z okazji świąt państwowych również oni dostawali drobną pomoc ze strony państwa. Także w Rzymie bardzo duży wkład w pomoc najuboższym miały osoby prywatne. „Na szczególną uwagę zasługuje rzymska inicjatywa prawna clientela, polegająca na tym, iż bogaty obywatel obejmował swoim patronatem ubogich obywateli i wspierał ich odzieżą, żywnością czy niewielkimi sumami pieniędzy” . Na tle innych państw świata starożytnego swoją aktywnością w sferze pomocy społecznej wyróżniał się naród żydowski. W obowiązujących w tym narodzie prawach i normach społecznych, opierających się na tekstach Biblii, istniał wręcz obowiązek pomocy najbiedniejszym. „Do najważniejszych należał zakaz powtórnego zbioru winogron w winnicy, oliwek z gaju oliwnego i kłosów ze ścierniska, aby pozostawić trochę owocu ubogim” . Niespotykane w starożytnym świecie instytucje pomocy społecznej pojawiły się wraz z powstaniem pierwszych gmin chrześcijańskich. Wzajemna pomoc wyznawców nowej religii opierała się na ewangelicznym ideale miłosierdzia oraz na wierze, że Jezus Chrystus rozpozna swoich wybrańców po tym, co uczynili dla najbiedniejszych. „Na przełomie I i II wieku w Kościele powołano specjalny urząd, którego zadaniem było czuwanie nad materialnym bytem wspólnoty chrześcijańskiej i nad działalnością charytatywną. Opieką nad ubogimi zajmowali się głownie diakoni i wdowy. Pomoc biednym realizowano przez wydawanie posiłków, darów w naturze oraz datków pieniężnych” . Po upadku cywilizacji starożytnej i nastaniu czasów średniowiecza, Kościół chrześcijański rozwijał swoje instytucje pomocy społecznej i stał się jedynym rzeczywistym opiekunem potrzebujących. Swoje działa realizował poprzez biskupstwa, które organizowały szpitale, schroniska czy szkoły parafialne. Ważnymi miejscami pomocy ubogim były również klasztory, przyjmujące podróżnych na jednorazowe bezpłatne noclegi i posiłki. Innym polem działalności zgromadzeń zakonnych było zatrudnianie do prac sezonowych miejscowych biedaków. Obok instytucji kościelnych w pomoc ubogim angażowały się bractwa i cechy rzemieślnicze, które oprócz ochrony swoich interesów zapewniały opiekę dla starszych i nie zdolnych do pracy swoich członków . Rozwój działalności charytatywnej na terenie Polski wiąże się z wprowadzaniem i korzystaniem z metod sprawdzonych i wykorzystywanych w innych krajach o bogatej tradycji działalności charytatywnej. Jako przykłady należy wspomnieć o doświadczeniach i praktykach z Anglii oraz Stanów Zjednoczonych, Niemiec i Francji, które miały niewątpliwie wpływ na rozwój działalności dobroczynnej w Polsce. Krajem o najdłuższej historii działań dobroczynny jest Wielka Brytania. Na terenie Zjednoczonego Królestwa od 1601 r. obowiązywała najstarsza ustawa o pomocy społecznej - Prawo dla ubogich. W jej świetle za opiekę nad najbiedniejszymi mieszkańcami była odpowiedzialny gmina. Ustawa ta została zastąpiona dopiero w 1834 roku przez tak zwane Nowe prawo dla ubogich. Ustawa ta wprowadziła nową jakość do życia społecznego, ograniczając zakres pomocy dla ubogich do domów pracy. Dodatkowo, na większą pomoc mógł liczyć słabo zarabiający robotnik, a nie osoba zdolna do pracy, korzystająca z pomocy społecznej. Wielka Brytania była również prekursorem w dziedzinie zrzeszania i wspólnego działania organizacji pozarządowych. Na początku XX wieku powstały pierwsze instytucje zrzeszające organizacje dobroczynne w celu wydajniejszego współdziałania. Obecny model funkcjonowania organizacji non-profit w Anglii został mocno skomercjalizowany w ramach polityki urynkowienia i prywatyzacji strefy publicznej. Powodem tego był fakt, iż usługi publiczne są zlecane przez państwo podmiotom pozarządowym w ramach przetargu. Mogą do niego wystartować organizacje non-profit jak i jednostki komercyjne . Na skutek rywalizacji o zdobycie kontraktów podmioty te stają się wobec siebie konkurencyjne i ulegają komercjalizacji. Oprócz komercjalizacji, podstawową wadą takiego rozwiązania jest brak ciągłości w realizacji planów długofalowych, ponieważ często kolejne kontrakty wygrywane są przez inne firmy lub organizacje

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej[5][6], położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km²[b][1], co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi[1], zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie[7], a szóste w Unii Europejskiej. Od zachodu graniczy z Niemcami, od południa z Czechami i Słowacją, od wschodu z Ukrainą i Białorusią, od północnego wschodu z Litwą oraz od północy z Rosją poprzez jednostkę administracyjną o nazwie obwód kaliningradzki. Ponadto większość północnej granicy Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego. Polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. III Rzeczpospolita jest członkiem wielu organizacji międzynarodowych. Polska jest jednym z członków założycieli organizacji takich jak: ONZ, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (opuszczone w 2004 r.), Rada Państw Morza Bałtyckiego, Grupa Wyszehradzka czy Trójkąt Weimarski. Polska należy do Unii Europejskiej, NATO, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Międzynarodowej Agencji Energetycznej, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Europejskiej Agencji Kosmicznej, G6, Wspólnoty Demokracji, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku oraz wszystkich organizacji wyspecjalizowanych ONZ. Polska jest też obserwatorem przy Radzie Arktycznej, Międzynarodowej Organizacji Frankofonii. Ponadto w związku z członkostwem w Unii Europejskiej należy do układu z Schengen i rozważa integrację ze strefą euro.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Jan Grek (ur. w 1875, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski lekarz internista, specjalista w zakresie patologii i terapii chorób wewnętrznych. Był profesorem w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jana Kazimierza, prezesem Lwowskiego Towarzystwa Lekarskiego (1926) i późniejszy sekretarz towarzystwa. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[1]. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa[2]. W życiu prywatnym szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego; zginął wraz z nim i z żoną, Marią Pareńską-Grekową w grupie profesorów lwowskich, zamordowanych przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 r. Profesor Grek słynął ze swojego umiłowania do kolekcjonowania dzieł sztuki. To bezpośrednio przyczyniło się prawdopodobnie do tego, że wraz z nim zostali aresztowani wszyscy domownicy. Pozwoliło to Niemcom na dokonanie całkowitego rabunku zgromadzonych przez profesora cennych eksponatów.

0 / 0

Rozdział 2. 2.1. Historia wolontariatu, 2.2. Rodzaje i formy wolontariatu 2.3. Wolontariusz 2.4. Wolontariat europejski.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Jan Grek (ur. w 1875, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski lekarz internista, specjalista w zakresie patologii i terapii chorób wewnętrznych. Był profesorem w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jana Kazimierza, prezesem Lwowskiego Towarzystwa Lekarskiego (1926) i późniejszy sekretarz towarzystwa. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[1]. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa[2]. W życiu prywatnym szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego; zginął wraz z nim i z żoną, Marią Pareńską-Grekową w grupie profesorów lwowskich, zamordowanych przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 r. Profesor Grek słynął ze swojego umiłowania do kolekcjonowania dzieł sztuki. To bezpośrednio przyczyniło się prawdopodobnie do tego, że wraz z nim zostali aresztowani wszyscy domownicy. Pozwoliło to Niemcom na dokonanie całkowitego rabunku zgromadzonych przez profesora cennych eksponatów.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej[5][6], położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km²[b][1], co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi[1], zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie[7], a szóste w Unii Europejskiej. Od zachodu graniczy z Niemcami, od południa z Czechami i Słowacją, od wschodu z Ukrainą i Białorusią, od północnego wschodu z Litwą oraz od północy z Rosją poprzez jednostkę administracyjną o nazwie obwód kaliningradzki. Ponadto większość północnej granicy Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego. Polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. III Rzeczpospolita jest członkiem wielu organizacji międzynarodowych. Polska jest jednym z członków założycieli organizacji takich jak: ONZ, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (opuszczone w 2004 r.), Rada Państw Morza Bałtyckiego, Grupa Wyszehradzka czy Trójkąt Weimarski. Polska należy do Unii Europejskiej, NATO, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Międzynarodowej Agencji Energetycznej, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Europejskiej Agencji Kosmicznej, G6, Wspólnoty Demokracji, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku oraz wszystkich organizacji wyspecjalizowanych ONZ. Polska jest też obserwatorem przy Radzie Arktycznej, Międzynarodowej Organizacji Frankofonii. Ponadto w związku z członkostwem w Unii Europejskiej należy do układu z Schengen i rozważa integrację ze strefą euro.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej[5][6], położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km²[b][1], co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi[1], zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie[7], a szóste w Unii Europejskiej. Od zachodu graniczy z Niemcami, od południa z Czechami i Słowacją, od wschodu z Ukrainą i Białorusią, od północnego wschodu z Litwą oraz od północy z Rosją poprzez jednostkę administracyjną o nazwie obwód kaliningradzki. Ponadto większość północnej granicy Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego. Polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. III Rzeczpospolita jest członkiem wielu organizacji międzynarodowych. Polska jest jednym z członków założycieli organizacji takich jak: ONZ, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (opuszczone w 2004 r.), Rada Państw Morza Bałtyckiego, Grupa Wyszehradzka czy Trójkąt Weimarski. Polska należy do Unii Europejskiej, NATO, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Międzynarodowej Agencji Energetycznej, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Europejskiej Agencji Kosmicznej, G6, Wspólnoty Demokracji, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku oraz wszystkich organizacji wyspecjalizowanych ONZ. Polska jest też obserwatorem przy Radzie Arktycznej, Międzynarodowej Organizacji Frankofonii. Ponadto w związku z członkostwem w Unii Europejskiej należy do układu z Schengen i rozważa integrację ze strefą euro.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej[5][6], położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km²[b][1], co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi[1], zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie[7], a szóste w Unii Europejskiej. Od zachodu graniczy z Niemcami, od południa z Czechami i Słowacją, od wschodu z Ukrainą i Białorusią, od północnego wschodu z Litwą oraz od północy z Rosją poprzez jednostkę administracyjną o nazwie obwód kaliningradzki. Ponadto większość północnej granicy Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego. Polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. III Rzeczpospolita jest członkiem wielu organizacji międzynarodowych. Polska jest jednym z członków założycieli organizacji takich jak: ONZ, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (opuszczone w 2004 r.), Rada Państw Morza Bałtyckiego, Grupa Wyszehradzka czy Trójkąt Weimarski. Polska należy do Unii Europejskiej, NATO, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Międzynarodowej Agencji Energetycznej, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Europejskiej Agencji Kosmicznej, G6, Wspólnoty Demokracji, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku oraz wszystkich organizacji wyspecjalizowanych ONZ. Polska jest też obserwatorem przy Radzie Arktycznej, Międzynarodowej Organizacji Frankofonii. Ponadto w związku z członkostwem w Unii Europejskiej należy do układu z Schengen i rozważa integrację ze strefą euro.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej[5][6], położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km²[b][1], co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi[1], zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie[7], a szóste w Unii Europejskiej. Od zachodu graniczy z Niemcami, od południa z Czechami i Słowacją, od wschodu z Ukrainą i Białorusią, od północnego wschodu z Litwą oraz od północy z Rosją poprzez jednostkę administracyjną o nazwie obwód kaliningradzki. Ponadto większość północnej granicy Polski wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego. Polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. III Rzeczpospolita jest członkiem wielu organizacji międzynarodowych. Polska jest jednym z członków założycieli organizacji takich jak: ONZ, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (opuszczone w 2004 r.), Rada Państw Morza Bałtyckiego, Grupa Wyszehradzka czy Trójkąt Weimarski. Polska należy do Unii Europejskiej, NATO, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Międzynarodowej Agencji Energetycznej, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Europejskiej Agencji Kosmicznej, G6, Wspólnoty Demokracji, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku oraz wszystkich organizacji wyspecjalizowanych ONZ. Polska jest też obserwatorem przy Radzie Arktycznej, Międzynarodowej Organizacji Frankofonii. Ponadto w związku z członkostwem w Unii Europejskiej należy do układu z Schengen i rozważa integrację ze strefą euro.

0 / 0

Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.

0 / 0

Dodaj wypowiedź na forum

- (To pole jest wymagane)

UWAGA: Pamiętaj, aby Twój wpis był zgodny z regulaminem i jak najbardziej merytoryczny.

Wpisy z naszego bloga:

Firmy w Gdańsku same szkolą dla siebie pracowników – programistów
przedwczoraj, 10:37
Niedobór pracowników jest problemem wielu firm w całej Polsce. Są one skłonne płacić wielokrotnie więcej niż wynosi minimalna pensja krajowa, jeśli tylko zgłosi...
Konstytucja biznesu przyjęta. Co to oznacza dla przedsiębiorców?
3 dni temu
Sztandarowy projekt wicepremiera Mateusza Morawieckiego Konstytucja biznesu został przyjęty przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. Nowe regulacje mają ułatwić...
Millenialsi zarobią mniej niż ich rodzice?
4 dni temu
Pokolenie Y może być pierwszym, które w trakcie całego swojego życia zarobi mniej od swoich rodziców. Takie wnioski płyną z raportu przygotowanego przez Resolution...